museum-spakenburg

April kindermaand in Museum Spakenburg

Thu, 02 Apr 2026 06:59:10 GMT

Op 1 april opende Rob van Muilekom, gedeputeerde van de Provincie Utrecht en Lauren Nagel, kinderburgemeester van Bunschoten-Spakenburg het vernieuwde buitenterrein van Museum Spakenburg. Om dit te vieren heeft het museum april uitgeroepen tot kindermaand en mogen kinderen van 4 tot en met 12 jaar de gehele maand april gratis naar binnen, onder begeleiding van een betalende volwassene. Bovendien heeft het museum nog meer leuke activiteiten in petto onder andere in de meivakantie.

Kinderen zijn de bezoekers van de toekomst. Ook voor hen is een museumbezoek leuk en leerzaam. Daarom kunnen zij op het vernieuwde terrein onder meer oudhollandse spelletjes spelen, zoals touwtjespringen, hinkelen en hoepelen. Maar ook zien hoe klederdracht staat, leer over de werking van een katrol en een koe melken. Voor april kindermaand is tevens een speciale speurtocht gemaakt waardoor het bezoek nóg leuker wordt!

Als extra cadeautje, mede mogelijk gemaakt door de Gemeente Bunschoten, organiseert het museum samen met de cultuurcoach twee gratis workshops cartoonteken op 15 om 14.30 uur en 22 april om 14.00 uur (LET OP: de workshop van 22 april zit inmiddels vol). De workshop is geschikt voor kinderen tussen de 8 en 12 jaar en wordt verzorgd door de eveneens nog jonge Irene Dijkema. Irene maakt prachtige en treffende cartoons en won tijdens de laatste editie van de Kunstroute de prijs van de vakjury. Zij leert de kinderen in deze workshops alle beginselen van een grappige cartoon.
Kinderen die deze workshop willen volgen kunnen zich inschrijven door een mailtje te sturen naar info@museumspakenburg.nl . Vermeld hierbij je naam, leeftijd en de datum dat je wilt komen (15 of 22 april). Schrijf je snel in want de plaatsen zijn beperkt. De inschrijving is definitief na ontvangst van bevestiging.

We hopen dat veel kinderen naar het museum komen en gaan genieten van alles wat Museum Spakenburg te bieden heeft.

De Surinaams-Spakenburgse trouwdracht van Hélène de Graaf-Plein

Fri, 20 Mar 2026 11:11:54 GMT

Tot eind 2026 is in het museum een hele bijzondere trouwjurk te zien. De van origine Surinaamse Hélène de Graaf‑Plein liet deze trouwjurk maken voor haar huwelijk in 2024 met de Spakenburgse Jan-Bort de Graaf. In deze jurk zijn elementen uit de Spakenburgse klederdracht verenigd met de klederdracht van Suriname. Hier leest u haar verhaal rond het ontwerp van de jurk en een technische beschrijving van de verschillende elementen van de bruidskoto.

Mijn Huwelijksdracht - Het Verhaal van Hélène De Graaf‑Plein

Hoe Spakenburg en Suriname samen mijn trouwjurk werden

Wanneer je als Surinaamse vrouw verliefd wordt op een échte Spakenburger, weet je één ding zeker: je leven wordt rijker in culturen én in stoflagen.

Toen Jan‑Bort mij ten huwelijk vroeg, voelde ik meteen dat er iets bijzonders moest gebeuren. Niet zomaar een trouwjurk, maar een dracht die onze werelden eer zou aandoen — en ze zou verbinden.

Twee culturen in één droom

Ik ben geboren in Suriname, hij in Spakenburg.
Twee plekken die op de kaart ver uit elkaar liggen, maar in het hart verrassend dicht bij elkaar kunnen komen.

Ik wilde een dracht die dat verhaal vertelde.
De brede, statige Spakenburgse schouders en de fleurige kraplapstoffen die generaties lang met trots worden gedragen; gecombineerd met de Koto, een traditionele klederdracht van de Afro‑Surinaamse of Creoolse vrouwen in Suriname, die staat voor kracht, vrouwelijkheid, historie en elegantie.

Waarom kiezen?
Ik wilde ze allebei.

De zoektocht naar dé jurk

Dus pakte ik mijn koffer, gevuld met mijn favoriete kraplapstoffen, en vloog naar Suriname.
Daar schakelde ik de hulp in van een goede vriendin en ontmoette ik Koto‑ontwerpster Elionora Elsine Terbeek . Samen gingen we aan de slag.

Het proces was een avontuur op zichzelf:
Hoe maak je van kraplapstoffen een Koto zonder dat de Koto én de Kraplap zich beledigd voelen?
Hoe bouw je de lagen van Spakenburg om tot de flair van Suriname, en vice versa — want beide klederdrachten bestaan uiteindelijk uit zorgvuldig opgebouwde lagen stof?

We hebben gelachen, gepuzzeld, gedrapeerd en opnieuw bedacht.
De ontwerpster stond zelf op het punt om naar Nederland te verhuizen — een paar maanden vóór mijn huwelijk — waardoor ons verhaal nóg specialer werd.

Uiteindelijk werd mijn Koto in Nederland afgemaakt, en op mijn trouwdag was de ontwerpster aanwezig om me persoonlijk te kleden. Mijn visie kwam prachtig tot leven. Een moment om nooit te vergeten.

De onthulling op mijn trouwdag

En daar stond ik dan:
In een dracht die twee werelden, twee culturen en twee liefdes samenbracht — die voor mijn man én die voor mijn roots.

Tijdens onze huwelijksdag en de Spakenburgse Dagen trok mijn dracht veel aandacht.
Mensen zagen niet alleen een jurk, maar een verhaal.
Een ontmoeting tussen Spakenburgse traditie en Surinaamse trots, met liefde als leidraad.

Waarom deze dracht zoveel voor mij betekent

Ik wil dat mijn dracht laat zien dat:

Liefde gerust een oceaan mag oversteken.
Verschillen geen afstand creëren, maar rijkdom brengen.
We allemaal één zijn, hoe verschillend onze afkomst of achtergrond ook is.
De wereld van ons allemaal is — en dat God ons met dezelfde schoonheid en bedoeling heeft gemaakt.

Deze dracht is mijn eerbetoon aan beide plekken die mijn hart thuis noemen.

Een eer en een cadeau

Dat het Spakenburgs Museum mijn huwelijksdracht een jaar lang wil tentoonstellen, voelt als een bijzonder geschenk.
Want dit kledingstuk is meer dan stof - het is een brug tussen culturen, een verhaal van eenheid, en een viering van liefde zonder grenzen.

Nieuwe tentoonstelling ‘Werf in verf’

Fri, 16 Jan 2026 11:26:48 GMT

Vanaf donderdag 22 januari tot medio juni 2026 is er in Museum Spakenburg een nieuwe expositie te zien. Deze tentoonstelling draagt de naam ‘Werf in verf’ en toont Spakenburgs werk van Jan Zwaan, zoon van de bekende kunstschilder Klaas Zwaan.

Jan Zwaan (1953) groeide op achter de rode loods, in een smal straatje bij zijn ouders, broertje en ootje (grootmoeder). De werf of beter de helling is bijna zijn geboortegrond. Deze wereld van botters, werkvolk, vol geuren en kleuren, in een ogenschijnlijke chaos boeit Jan van jongs af aan en ook de liefde voor het schilderen zit er al vroeg in.

Zijn vader Klaas Zwaan nam hem mee naar collega kunstenaars en ontving deze mensen ook thuis. Zo ging de kleine Jan achterop de fiets mee naar David Schulman, een schilder van de Larense school, die Mauve nog gekend had. Het kunstenaarsvak fascineert hem; dit wil hij later ook.
Jan kiest dan ook voor een opleiding aan de kunstacademie in Groningen. De werf is in deze periode een ideaal studieobject en Jan ontwikkelt zijn eigen stijl. Na de academie gaat hij naast zijn kunstenaarsbestaan werken als docent aan de ARTEZ kunstdemie en vestigt zich uiteindelijk in Hasselt.

In de jaren die volgen blijft de Spakenburgse helling hem boeien. De werken die in de tentoonstelling zijn opgenomen omvatten dan ook een periode van zo’n dertig jaar. Speciaal voor deze expositie maakte Jan een groot panorama van de oude haven met scheepswerf in houtskool op papier. Het werk is getekend naar een ansichtkaart in 1934 verstuurd door hellingbaas Willem Nieuwboer (1881-1950). Willem schreef hierop “Vier botters op de werf en vast werk voor twaalf man. Zoo was het voor de afsluiting der Zuiderzee, maar die goeie ouwe tijd komt nooit meer terug!!”. Dit inspireerde Jan; hij had er graag getuige van geweest.

De liefde voor de helling van deze geboren Spakenburger is overal in de tentoonstelling voelbaar. De werken zijn zeer sfeervol en geschilderd in een prachtige toets en mooi kleurgebruik.
‘Werf in verf’ is een aanrader voor alle liefhebbers van het Spakenburgs visserijverleden en de kunstzinnige verbeelding hiervan.

Museum Spakenburg woensdag 7 januari gesloten

Wed, 07 Jan 2026 09:09:20 GMT

Vanwege de sneeuwval is Museum Spakenburg vandaag, woensdag 7 januari, dicht.
De omstandigheden zijn zo slecht dat het onverantwoord is open te gaan in verband met onze vrijwilligers en medewerkers.

Geniet nu het kan van onze witte wereld ❄️. We hope u snel weer te kunnen verwelkomen.

Cultureel café ‘Tijdreis’

Mon, 06 Oct 2025 14:07:14 GMT

Van bodemschatten tot herinneringen, van opgraving tot huishouden: Deze avond zie je hoe geschiedenis overal om ons heen is. We maken een inspirerende tijdreis gedurende deze speciale editie van het Cultureel Café, georganiseerd tijdens de Maand van de Geschiedenis met het thema 'Natuurlijk'. Kom luisteren naar interessante lezingen en we sluiten af in Museum Spakenburg, waar je de archeologische vondsten zelf kunt bewonderen en kunt napraten.

Programma

19.15 uur inloop
19.30 uur welkomstwoord
19.35 uur Beleidsarcheoloog Milo Verhamme , sinds 2003 actief in Bunschoten, vertelt over zijn werk en hoe hij met behulp van niet-geschreven bronnen en lokale opgravingen het verleden tot leven brengt. Hij geeft een inkijkje in wat er allemaal onder onze voeten verborgen ligt en licht alvast een tipje van de sluier op van de tentoonstelling in Museum Spakenburg.
20.05 uur Ineke Strouken , expert op het gebied van immaterieel erfgoed, spreekt over de levende tradities in Spakenburg. Geen tastbare objecten dit keer, maar juist de verhalen, rituelen, liederen, dialecten en gebruiken die tot op de dag van vandaag voortleven. Ze legt verbinding tussen de bodemvondsten van Milo en de culturele betekenis van erfgoed. Ook gaat ze in gesprek met het publiek over wat we vandaag nog willen behouden en koesteren.
20.35 uur korte toelichting op de expositie en de rol van erfgoed in de regio
20.45 uur bezoek aan de tentoonstelling en napraten met een drankje.

Deelname aan deze avond is gratis. Inschrijven kan hier .

Een bodem vol vondsten

Tue, 23 Sep 2025 12:45:08 GMT

In de provincie Utrecht zit veel ‘verleden’ in de bodem. Bekende voorbeelden zijn de grafheuvels op de Heuvelrug, de Romeinse limes en de middeleeuwse plaats Dorestad. Maar er is nog veel meer gevonden, ook in Bunschoten-Spakenburg. Een selectie daarvan is te zien in de tentoonstelling ‘Een bodem vol vondsten’, die vanaf 24 september 2025 tot en met 3 januari 2026 te zien is in Museum Spakenburg.

Al in de 14e eeuw stond Spakenburg in het teken van de visserij. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de vondsten van een opgraving in 2014 ter hoogte van het huidige restaurant Spui 76, in het centrum. Een visfuik, aardewerken borden en potten, glaswerk, houten gereedschap, zilveren munten en tal van andere voorwerpen hebben ons een inkijkje gegeven in het dagelijks leven van een Spakenburgs huishouden in de late middeleeuwen.
In de tentoonstelling zijn alledaagse en bijzondere voorwerpen te zien: van hout tot goud.
Ook is er aandacht voor het werk van de archeoloog. Hoe werken en zoeken ze? Hoe bepalen ze wat de ouderdom van een object is en wat betekent dat?

De tentoonstelling, die gemaakt is in opdracht van de provincie reist door heel Utrecht en is zeker een bezoekje waard. Om het onderwerp archeologie nog beter voor het voetlicht te brengen organiseert het museum in oktober, de Maand van de Geschiedenis, twee verdiepende activiteiten. Zo gaan de kinderen met het thema aan de slag tijdens het kidsfestival in de herfstvakantie en is er ook een cultureel café over dit onderwerp.

Museum Spakenburg gratis tijdens Kunstroute en Open Monumentendag

Thu, 11 Sep 2025 10:46:58 GMT

Zoals gebruikelijk is ook doet Museum Spakenburg ook dit jaar weer mee als locatie van de Kunstroute. Omdat dit evenement op 12 en 13 september, wederom samen valt met het weekend van Open Monumentendag is er besloten de deuren wagenwijd open te zetten. Dit betekent dat dit weekend het museum gratis te bezoeken is!
Irene Dijkema is onze exposant en het is het laatste weekend van de tentoonstelling ‘Vissen naar historie’ over Peter Dorleijn en de Zuiderzeevisserij. Daarnaast is het bijzonder om een kijkje te nemen in de monumentale visrokerij die zich op het museumterrein bevindt. Genoeg reden dus om even langs het museum te gaan.

Irene Dijkema

Irene Dijkema is karikaturist en maakt overdreven, vervormende en humoristische portretten van mensen. Irene houdt van overdrijven en humor; daarom past het tekenen van karikaturen goed bij haar. Het is heerlijk om te kunnen lachen om jezelf (en om andere), maar het is ook zeker uitdagend om de persoon toch herkenbaar weer te geven.

Ze heeft al een diverse keren op markten gestaan en live karikaturen getekend. Dit zal ze tijdens de kunstroute ook doen in ons museumcafé. Hiernaast zullen ook andere werken van haar te zien zijn, want naast de karikaturen is ze ook dol op planten en dieren waar ze haar eigen creatieve draai aan geeft.

Vissen naar historie
In Museum Spakenburg komt de tijd van de Zuiderzeevisserij tot leven in de expositie ‘Vissen naar historie Peter Dorleijn en de Zuiderzeevisserij'.
Dorleijn is de expert in Nederland als het gaat over de historie van de botter en de visserij op de voormalige Zuiderzee. Dankzij zijn onderzoek, tekeningen en collectie is kennis over deze belangrijke bedrijfstak niet verloren gegaan.
De tentoonstelling toont objecten zoals vistuig, botteronderdelen, gereedschappen en aquarellen die uitleg geven over verschillende vistechnieken. Op zaterdag 13 september is de laatste kans om deze expositie te zien, voordat de objecten weer in het depot verdwijnen.

Monumentale visrokerij
Museum Spakenburg is gevestigd in een aantal panden aan de Watersteeg. Voor een deel zijn de gebouwen een reconstructie van de historische situatie. Dat geldt niet voor de voormalige visrokerij. Deze visrokerij is gebouwd in 1877 en in 1991 volledig gerestaureerd. De vishangen, zoals de rokerij in de volksmond wordt genoemd, zijn aangewezen als een rijksmonument, vandaar dat het museum deelneemt aan de Open Monumentendag. Het gebouw geeft een beeld van de wijze waarop de gevangen vis werd bewerkt en geconserveerd in de tijd dat Spakenburg economisch gezien volledig afhankelijk was van de visserij.

Gratis entree; welkom!
Genoeg reden dus om vrijdag of zaterdag een bezoek te brengen aan het museum. Met de gratis openstelling wil het museum zoveel mogelijk inwoners de gelegenheid geven om te ontdekken wat voor moois er te zien is. Ook de vaste opstelling is zeker de moeite waard.
De gratis openstelling geldt vrijdag 13 september van 15.00 uur tot 21.00 uur en zaterdag 14 september de gehele dag, tussen 10.00 uur en 17.00 uur.
Heeft u een Museumkaart? Dan stellen wij het op prijs als u deze meeneemt.

Geloof, hoop en liefde textielkunst in Museum Spakenburg

Tue, 13 May 2025 07:09:19 GMT

Kunstenaarscollectief Windkracht 10 exposeert vanaf 14 mei tot 1 september in Museum Spakenburg. De textielkunstenaars, afkomstig uit heel Nederland, lieten zich inspireren door het thema ‘Geloof, Hoop en Liefde’. Hun werk wordt binnen en buiten geëxposeerd en vormt een verrassend geheel in verbinding met de vaste presentatie van het museum.

Strijd tegen de elementen
De strijd tegen de elementen vormt voor ‘Windkracht 10’ altijd een terugkerend thema. Eerder exposeerden de kunstenaars op Schouwen-Duiveland, in Leiden, Katwijk en Hardinxveld-Giessendam. De tentoonstellingen vinden grotendeels plaats in de buitenlucht, het werk overgeleverd aan water, zon en wind. Dit past uitstekend bij de thematiek van Museum Spakenburg, waarbij de bezoeker onder andere wordt meegenomen in het verhaal van de vissersbevolking die grotendeels afhankelijk was van de elementen en dagelijks beseften dat de zee zowel gaf als nam.

Dertien kunstenaars
De deelnemende kunstenaars die hun werk in Museum Spakenburg exposeren zijn: Hannelieke van de Beek, Hanny Couwenhoven, Greet van Duijn, Dirkje van der Horst, Toos Huisman, Cora de Kok, Cherilyn Martin, Willy Schut en Kun Speelman.
Nieuw is de samenwerking met een drietal jonge vakgenoten: Marian Genet, Rosa Maria van den Hove en Claire Zandvliet.

Essentiële waarden

‘Geloof Hoop en Liefde’ staat in deze editie centraal en is geïnspireerd op de presentatie van het museum. Het thema, afkomstig uit een tekst uit de bijbel (1 Korintiërs 13:13) staat voor de essentiële waarden in het leven. De combinatie van kruis, anker en hart zijn zichtbaar maar ook verborgen in de werken van de kunstenaar.

Deze tentoonstelling ‘Geloof, hoop en liefde’ is tot 1 september te zien en toont in alle kwetsbaarheid hoe tijdloos en actueel dit thema ook vandaag de dag nog is.

Cultureel Café 80 jaar vrijheid

j.huijgen@museumspakenburg.nl (Jeanet Huijgen) — Mon, 24 Mar 2025 14:24:39 GMT

Donderdag 10 april van 19.30 tot 21.30 uur
Hoor meer over 80 jaar bevrijding en de Grebbelinie in Bunschoten-Spakenburg in de bibliotheek.

Oud-burgemeester Van de Groep vertelt over de Grebbelinie. Ook zie je een stukje uit een documentaire 'Geschiedenis van Bunschoten Spakenburg en Eemdijk'. Drie 'levende boeken' vertellen hun persoonlijke verhaal over de impact van de oorlog en het belang van vrijheid. Daarna kun je onder het genot van een drankje in Museum Spakenburg kijken naar de rol van Spakenburg bij de Grebbelinie.

Levende boeken

Aaltje van Diermen : Zij maakte als kind in 1945 een granaatinslag op de Weikamp mee. Zij vertelt over deze ingrijpende gebeurtenis en de gevolgen daarvan in haar verdere leven.
Oksana Zhyhadlo : Zij is vanuit Oekraïne de oorlog ontvlucht. Haar huis is onder water gezet. Hoe beleeft Oksana hier, in Bunschoten, de vrijheid nu haar land in oorlog is?
Valeri Molenaar : Hij werkt bij de Koninklijke Marine. Als veteraan vertelt hij wat oorlog en vrijheid voor hem betekenen.

Verder op het programma

Luister naar de winnaar, een leerling van het Oostwende College, van de gedichtenwedstrijd. Deze wedstrijd stond in het kader van 80 jaar vrijheid.
Adriaantje de Jong sluit af en daarna ben je uitgenodigd om naar het museum te gaan voor de bezichtiging van het Grebbelinie Informatiepunt.

Gratis aanmelden

Vissen naar historie, Peter Dorleijn en de Zuiderzeevisserij

Fri, 01 Nov 2024 08:07:57 GMT

In Museum Spakenburg komt de tijd van de Zuiderzeevisserij tot leven in de expositie ‘Vissen naar historie, Peter Dorleijn en de Zuiderzeevisserij'. Dorleijn is de expert in Nederland als het gaat over de historie van de botter en de visserij op de voormalige Zuiderzee. Dankzij zijn onderzoek, tekeningen en collectie is kennis over deze belangrijke bedrijfstak niet verloren gegaan. De tentoonstelling toont objecten zoals vistuig, botteronderdelen, gereedschappen en aquarellen die uitleg geven over verschillende vistechnieken. De expositie is te zien tot 6 september 2025.

Het begon in Spakenburg

In de nadagen van de zeilvisserij op het IJsselmeer -rond 1960- maakte Peter Dorleijn (1937) kennis met wat men nu de Zuiderzeecultuur zou noemen. Hij was liefhebber van zeilen, maar raakte pas echt gefascineerd door de botter toen hij eigenaar werd van de de BU 29. De botter was eenvoudig, maar functioneel; honderden jaren van kennis over scheepsbouw en vistechniek hadden in dit type schip sporen achtergelaten.
De BU 29 was echter in zo slechte staat dat Peter afzag van restauratie. Hierdoor kon hij volledig focussen op een ander schip, de MK 63. Hij bracht veel uren door in de haven van Spakenburg en werkte zelfs op de scheepswerf. Uiteraard was hij ook veelvuldig op het water en sprak in diverse havens met (voormalig) vissers. Van alles wat hij hoorde en zag maakte hij notitie en prachtige tekeningen wat hem door zijn achtergrond als tekenleraar goed afging.

Collectie en publicaties
Bij veel van zijn ontmoetingen vergaarde Dorleijn onderdelen die te maken hadden met de Zuiderzeevisserij, zoals fuiken, netten, loodtangen en zelfs haardzuiltjes uit het vooronder van een botter. Voor de vissers zelf waren deze objecten waardeloos geworden en mocht hij ze vaak voor niets meenemen.
Peter had door studie en deze collectie steeds meer kennis over de Zuiderzeevisserij en dit resulteerde in zijn eerste boek ‘Geen moed vist ook’, de serie ‘Van gaand en staand want’ en als kroon op zijn werk de ‘Bouwgeschiedenis van de botter’. Sindsdien is zijn naam gevestigd en zijn boeken van Peter Dorleijn in iedere maritieme boekenkast te vinden.

De tentoonstelling
In de tentoonstelling ‘Vissen naar historie’ wordt de Zuiderzeevisserij aan de hand van voorwerpen uit de Dorleijn collectie tot leven gebracht. De collectie is sinds 2016 in langdurig bruikleen gegeven aan Museum Spakenburg en het afgelopen jaar is door een enthousiast team van vrijwilligers veel werk verzet om de collectie te registreren, fotograferen en digitaal te ontsluiten. Voor het eerst is er nu een expositie waarin de objecten samen met een serie aquarellen van Dorleijn worden getoond.
Het is bijzonder dat dit erfgoed rond de visserij, dat zo belangrijk is voor Spakenburg, door Peter Dorleijns passie bewaard is gebleven. Ondanks zijn hoge leeftijd is hij nog altijd actief en vaart met de MK 63. Het is mooi dat de objecten nu terug zijn op de plek waar het allemaal begon, in Spakenburg.

Cultureel Kidsfestival 'Echt nep!'

Wed, 09 Oct 2024 09:32:34 GMT

Op woensdag 30 oktober, in de herfstvakantie, organiseert hetCULTUURplatform samen met Museum Spakenburg en Bibliotheek, vestiging Bunschoten een interactieve culturele dag voor kinderen van 7 tot en met 12 jaar.

Op attractieve wijze vertellen we de kinderen over het thema 2024 van de maand van de geschiedenis; ‘Echt nep!'

Cultureel café Eva Vriend en Peter Dorleijn

Tue, 01 Oct 2024 09:23:21 GMT

Het Cultuur Platform Bunschoten organiseert samen met Museum Spakenburg en de Bibliotheek Eemland een Cultureel Café met twee interessante gasten, Peter Dorleijn, Zuiderzee-historicus en tekenaar en Eva Vriend, historicus en schrijver. Beiden zijn gefascineerd door de Zuiderzee en kunnen hierover boeiend vertellen. Ieder vanuit een andere invalshoek.

Peter Dorleijn heeft zijn uitgebreide verzameling historische visserijvoorwerpen vanaf 2016 in langdurig bruikleen gegeven aan Museum Spakenburg. Museum Spakenburg toont deze unieke collectie en zijn illustraties en foto’s vanaf 26 september in de tentoonstelling ‘Vissen naar historie’.

In de nadagen van de zeilvisserij op het IJsselmeer – rond 1960- maakte Peter Dorleijn kennis met wat men nu de Zuiderzeecultuur zou noemen. Hij streek onder andere neer in de haven van Spakenburg, sprak met (voormalig) vissers en maakte talloze tekeningen en publicaties over visserijtechnieken. Ook verzamelde hij attributen die te maken hadden met de Zuiderzeevisserij zoals blokken, netten en fuiken. Peter zal zelf vertellen over zijn verzameling en leven in de wereld van de historische zeilvisserij.

Arie ter Beek schreef een boekje bij de tentoonstelling waarvan het eerste exemplaar tijdens het Cultureel Café aan Peter Dorleijn wordt aangeboden. Tevens is er gelegenheid om de expositie in het museum te bekijken.

Eva Vriend laat in het boek “Het Eiland van Anna” zien hoe het verhaal van het voormalige Zuiderzee-eiland tot op de dag van vandaag doorwerkt. De aangrijpende geschiedenis van Schokland en de zoektocht naar een verloren thuis.
Anna Diender, de hoofdpersoon in het boek werd niet op Schokland geboren, maar ze voelde zich er in alles mee verbonden. Lange tijd was Schokland een levendig visserseiland in de Zuiderzee. Het was de thuishaven van Anna’s grootouders. Tot de overheid in 1859 besloot om het eiland te ontruimen. Later, met de afsluiting en inpoldering, verdween het voorgoed van de kaart. Maar dit betekende allerminst het einde van het Schokker verhaal voor Anna en voor vele duizenden nazaten. In Het eiland van Anna laat Eva Vriend zien hoe de geschiedenis generaties lang kan doorwerken. Aan de hand van de gewone vissersdochter brengt ze het verdwenen eiland tot leven. Ze vertelt over de ontberingen, de vele overstromingen en de dramatische ontruiming. Over wortels, migratie en identiteit. Maar bovenal gaat het over hoe iedereen op zoek is naar een ‘thuis’. En dat kan ook, zoals bij Anna, een eiland zijn dat allang niet meer bestaat.

Donderdag 24 oktober 2024

Bibliotheek Bunschoten

Inloop vanaf 19.45 uur, de koffie staat klaar

Presentaties van 20.00 tot 21.00 uur

Daarna bezoek aan de expositie ‘Visser naar historie’ in Museum Spakenburg

Gratis toegang, van harte welkom!

Roots 2024

Thu, 25 Jul 2024 08:21:37 GMT

Kleding van nu, stoffen van toen

Al meer dan 50 jaar tonen we jaarlijks ons cultureel erfgoed tijdens de vier Spakenburgse dagen. Vorig jaar verrasten we met de expositie Roots, waarin we een indrukwekkend aantal prachtige inzendingen hadden. Maar de klederdracht verdwijnt snel uit het straatbeeld, al is er gelukkig nog veel klederdrachtmateriaal onder de mensen.

Modeshow en exposities Roots 2024 in Museum Spakenburg

In Museum Spakenburg kun je de stukken in het echt bekijken! Je kan hier ook jouw stem uitbrengen of doe dat online .

Tijdens de vierde Spakenburgse Dag, op 14 augustus organiseren we een modeshow waar het publiek kan genieten van de kleding.

Laatste workshop knoopjes maken

Mon, 22 Apr 2024 10:07:53 GMT

In de tentoonstelling ‘De eindjes aan elkaar knopen’ over de Hollandsche Knoopenfabriek (HKF) en knopen in de klederdracht wordt ook aandacht besteed aan de prachtige handgemaakte knoopjes die achterop het vrouwenjak worden toegepast. Ze zijn gemaakt in een wikkeltechniek, waarna er motiefjes op worden geborduurd. Lijkt het je leuk deze knoopjes zelf te leren maken? Als afsluiting van de tentoonstelling bieden we nog eenmaal een workshop aan en wel op woensdag 11 september 2024.

Tentoonstelling en workshop

De ochtend begint met een bezoek aan het museum en de tentoonstelling. Tijdens het bezoek zullen we focussen op het gebruik van knopen in de klederdracht. Zo worden in de mannendracht prachtige zilveren en gouden knopen toegepast. Bij de vrouwendracht zit grotendeels met spelden aan elkaar, alleen achterop het jak worden knoopjes gebruikt. Deze hebben de functie om de banden van het schort (sjullek) op z’n plaats te houden. Er is een enorme diversiteit aan soorten, die we in het museum gaan bekijken.
Na de rondleiding in het museum is er een korte pauze met koffie/thee en Spakenburgse koekspecialiteit en vervolgens volgt de workshop. Een materiaalpakketje met enkele knoopjes, naald en garen is inbegrepen. Graag wel een eigen schaartje meenemen.

Aanmelden

Het programma voor deze ochtend op 11 september van 10.00 uur tot 12.00 uur. De kosten bedragen € 17,50 voor museumbezoek, koffie met koek en workshop inclusief materiaal. Houders van een museumkaart betalen €11,50.
Aanmelden kan door een mail te sturen naar info@museumspakenburg.nl onder vermelding van ‘workshop knoopjes’.

Het Middenstuk - van Parijs naar Spakenburg

Wed, 17 Apr 2024 11:05:24 GMT

Achter ieder object in de collectie van Museum Spakenburg zit een verhaal. Dit kan een kort verhaal zijn, over wat het is en waarvoor het werd gebruikt, maar soms is het een langer verhaal, over niet alleen wat het is, maar ook waar het vandaan komt en hoe het in Spakenburg terecht is gekomen. Voor het object uitgelicht in dit blog is het zo'n lang verhaal, afkomstig uit de koker van Henk Koelewijn (1946), bekend van o.a. de 'De Bourgondische Lelie'.

'In de jaren '70 van de vorige eeuw maakte ik veel reizen om antiek, maar vooral antieke stoffen en sieraden te zoeken. In de eerste jaren veel naar Engeland, maar mijn favoriete stad was Parijs. Mijn Frans was redelijk goed en al snel leer je het vakjargon in het Frans ook kennen. Op een van die reizen liep ik langs mijn adressen waar ik veel zaken mee deed en die ook voor mij allerlei zaken reserveerden tot ik weer kwam, meestal drie soms vier keer per jaar. Een bekende voor mij was 'Madame Clara', ze had altijd heel veel stoffen, maar was wel duur en niet gemakkelijk in het onderhandelen.

Je moest heel goed zorgen dat bij de aanschaf van stoffen er voldoende stof was om zoveel mogelijke kraplappen uit te knippen dan dat het patroon repeteerde, want de Spakenburgse en Bunschoter dames wilden wel symmetrische patronen op hun kledingstukken.

Ik liep wat te slenteren en at een zak met frites als lunch toen ik madame Clara passeerde, ze groette vriendelijk, maar ik ben doorgelopen mede door mijn etenswaren. Ik dacht; straks kijk ik wel, waarschijnlijk is er niet veel.
Toen ik later terug kwam en bij haar winkel naar binnen ging vroeg ik of er nog wat voor mij was, ze wist heel goed wat ik zocht.
Ze liet me een gordijn zien, wat prachtig geschikt was, vroeg 19e eeuws Frans met sitsmotieven uit de 18e eeuw. Maar er bleek nog veel meer te zijn, zes gordijnen, een bedsprei en een achterwand, een totaal hemelbed dus. Ik vroeg de prijs en schrok me rot, dat was erg veel! Maar ik ging rekenen hoeveel kraplappen ik daar uit kon knippen, alles had een prachtige rand die gelijk gebruikt kon worden en waren dus erg gunstig. Verder de binnen patronen waren zgn. "levensbomen" waar je erg goed op moest letten of de patronen rapporteerden. Dat lukte op de achterwand na, dat middenstuk bleef als het ware over, alleen de rand was bruikbaar.

Ik had altijd wel veel contant geld bij me en de bankchecques van ten hoogste 300 gulden per stuk. Opgeteld kwam ik geld tekort, maar ik moest ook mijn hotel nog betalen, eten en naar huis, dus benzine voor onderweg!
Het was dus een hele rekensom.
Ik betaalde al wat ik kon missen, zodat ik wat reserve had om thuis te komen. Ik kreeg het voor elkaar dat ik nog een bedrag kon nasturen via cheques en kreeg de hele lading mee! Ik moest direct naar het hotel om af te rekenen en te vertrekken, want ik had nog een rit van zes uur voor de boeg! Maar met een heel goed gevoel, zo veel had ik nog nooit gehad.

Terug thuis, ik woonde nog bij mijn ouders heb ik die de buit laten zien en direct daarna aan mijn compagnon (indertijd Jan Boekhout). We hebben het toen maar gevierd tot in de kleine uurtjes!
Het middenstuk wat niet "bruikbaar" was hebben we toen verkocht aan het toenmalige museum 't Vurhuus' [het huidige Museum Spakenburg].

Zo is er van dat avontuur toch nog een tastbare herinnering!'

Workshop knoopjes maken

Thu, 29 Feb 2024 11:57:35 GMT

Bij de tentoonstelling ‘De eindjes aan elkaar knopen’, over de Hollandse Knopenfabriek en knopen in de klederdracht, organiseert Museum Spakenburg een workshop om zelf Spakenburgse knoopjes te leren maken. De workshop wordt gegeven op zaterdag 16 maart.

Tentoonstelling en workshop

De ochtend begint met een bezoek aan het museum en de tentoonstelling. Tijdens het bezoek zullen we focussen op het gebruik van knopen in de klederdracht. Zo worden in de mannendracht prachtige zilveren en gouden knopen toegepast. Bij de vrouwendracht zit grotendeels met spelden aan elkaar, alleen achterop het jak worden knoopjes gebruikt. Deze hebben de functie om de banden van het schort (sjullek) op z’n plaats te houden en zijn gemaakt in een wikkeltechniek waarna er motiefjes op worden geborduurd. Er is een enorme diversiteit aan soorten, die we in het museum gaan bekijken.
Na de rondleiding is er een korte pauze met koffie/thee en Spakenburgse koekspecialiteit en vervolgens volgt de workshop. Een materiaalpakketje met enkele knoopjes, naald en garen is inbegrepen. Graag wel een eigen schaartje meenemen.

Aanmelden

Het programma voor deze ochtend op 16 maart duurt van 10.00 uur tot 12.00 uur. De kosten bedragen € 17,50 voor museumbezoek, koffie met koek en workshop inclusief materiaal. Houders van een museumkaart betalen €11,50.
Aanmelden kan door een mail te sturen naar info@museumspakenburg.nl onder vermelding van ‘workshop knoopjes’.

De kunstzinnige werfbaas - Hendrik Willem Nieuwboer (1820-1908)

Mon, 08 Jan 2024 11:51:19 GMT

De scheepswerf van Spakenburg kent een 400 jaar lange geschiedenis met vele werfbazen. In 1829 kwam de werf in handen van de familie Nieuwboer, waaraan het nog steeds zijn huidige naam ontleent. In 1857 nam Hendrik Willem Nieuwboer (1820-1908) de werf over. Naast zijn drukke werkzaamheden op de werf was hij ook een amateurschilder, waarvan gelukkig enkele werken in onze collectie zijn belandt.

In dit blog zal vooral aandacht zijn voor een tweetal werken die Hendrik heeft geschilderd met zicht over de Hongdehemel. Door het verschil in kwaliteit was er eerste instantie twijfel of beide schilderijen door Hendrik zelf waren geschilderd, maar vanwege de vele overeenkomsten in de afgebeelde taferelen bestond er al een sterk vermoeden dat beide door hemzelf waren gemaakt. We besloten hierom om beide schilderijen mee te laten doen aan het project 'Lab op pad' van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE). Tijdens dit project reist het RCE met verschillende laboratorium apparatuur door Nederland en kunnen musea een voorwerp door experts laten onderzoeken. Op 24 november 2023 vond dit plaats in het Universiteitsmuseum Utrecht en werden onze twee Nieuwboers ook onder de loep genomen.

De onderzoeksrapporten opgesteld door het RCE over de twee werken zijn hieronder beide te downloaden. Hierin zijn afbeeldingen te zien van hoe het onderzoek tewerk ging en worden verschillende onderzoeksresultaten uiteengezet. Uit het onderzoek kwam naar voren dat beide schilderijen op dezelfde soort drager zijn geschilderd en er overeenkomsten zijn in het gebruikte palet, maar verder onderzoek daarover uitsluitsel zou moeten geven. Download de verslagen vooral en kijk naar de foto's! Het is heel interessant te zien hoe het RCE te werk is gegaan.

Wij als museum zijn erg blij dat wij de mogelijkheid hebben gehad mee te doen aan dit project en willen de RCE dan ook hiervoor bedanken.

Cultureel Kidsfestival 'Eureka!'

Fri, 13 Oct 2023 09:42:25 GMT

Woensdag 18 oktober staat weer in het teken van de kids bij Museum Spakenburg en De Bibliotheek Bunschoten - Eemland . Kom ook naar deze leuke activiteit in de herfstvakantie!

Er zijn meerdere activiteiten voor kinderen in de leeftijd van 7 - 12 jaar:

Workshop in Bibliotheek Bunschoten; Bieblabo Eureka! Tijdens het Kidsfestival staat de bibliotheek helemaal in het teken van wetenschap. Daarom verandert de bibliotheek in één groot laboratorium oftewel een bieblabo. De bieblabo staat vol met leuke proefjes om uit te voeren. Snap jij hoe alles werkt? We gaan het samen onderzoeken!

Workshop knopen in Museum Spakenburg. Het museum heeft dan de expositie ‘De eindjes aan elkaar knopen’ met vooral aandacht voor de Hollandsche Knoopenfabriek en knopen in de Spakenburgse en andere klederdrachten. De superleuke workshop sluit hierop aan en wordt gegeven door de talentvolle kunstenaars Nick Bergisch en Mark Heuveling. Zij nemen de kinderen mee naar de geschiedenis van de knopenfabriek. Maken zelf knopen of een ander (knopen)kunstwerk. Ga het zien en doe mee!

Speurtocht in Museum Spakenburg. Wat was voor Spakenburg vroeger een grote verandering, een innovatie en moment waarop alles anders werd. De afsluiting van de Zuiderzee was zeker zo’n moment. Hoe gingen de Spakenburgers daarmee om en wat merken we daar nu nog van?

Uiteraard is er voor alle kinderen tussendoor wat drinken en wat lekkers!

Alle drie de activiteiten gedaan? Dan mogen de kinderen iets lekkers uitzoeken bij De Zuurstok Spakenburg !

Meld jouw kids gratis aan via:

https://www.cultuurplatformbunschoten.nl/cultureelkidsfestival/

De eindjes aan elkaar knopen

Wed, 04 Oct 2023 12:31:27 GMT

Vanaf 4 oktober 2023 is er in Museum Spakenburg een nieuwe tentoonstelling te zien over de Hollandsche Knoopenfabriek (HKF) en knopen in de klederdracht.
Knopen zijn in de Nederlandse klederdrachten vooral een mannenaangelegenheid. De meeste onderdelen van de vrouwendracht worden immers met spelden aan elkaar bevestigd. Bijzonder is dat juist in Bunschoten-Spakenburg een knopenfabriek was gevestigd. De HKF maakte modieuze knopen en gaf werkgelegenheid aan voormalig vissers die door de afsluiting van de Zuiderzee moesten zoeken naar nieuwe vormen van bestaan.

De Knopenfabriek

Tussen 1929 en 1979 vonden veel Spakenburgers werk in de knopenfabriek. Deze fabriek, mede voortgekomen uit de Zuiderzeesteun, was een bron van werkgelegenheid met op het hoogtepunt ruim 400 werknemers en nog veel meer thuiswerkers. Hierdoor was (en is) de Knopenfabriek een begrip in het dorp en hebben velen er nog herinneringen aan.
Zo was het een enorme omschakeling voor de vissers om hun vrije leven op zee in te ruilen voor monotoon werk tussen vier muren. Dit werk had dan wel als groot voordeel dat het een vast inkomen opleverde. Thuis knopen naaien is een andere bezigheid die veel mensen nog helder voor de geest staat; deze vorm van thuisarbeid was een noodzakelijke bijverdienste om een karig inkomen aan te vullen.
Aan de hand van foto’s, filmfragmenten, objecten en verhalen wordt in de expositie een beeld geschetst van de historie van de fabriek. Opvallend is de kwaliteit van het beeldmateriaal; meerdere keren werden er professionele reportages gemaakt omdat de medewerkers klederdracht droegen. Dit leverde prachtige foto’s op die nu in de expositie getoond worden.

Knopen in de klederdracht
Het tweede deel van de expositie is gewijd aan knopen in de klederdracht en laat zien wat voor knopen de fabrieksarbeiders, maar ook de meer welgestelden zoals boeren uit Bunschoten-Spakenburg in hun klederdracht verwerkten.

Opmerkelijk is dat in de vrouwendracht enkel knoopjes gebruikt werden op de achterkant van het jak. Deze knoopjes werden zelf gemaakt van karton of hout, omwikkeld met borduurgaren en vervolgens versierd met borduursteken. De knoopjes hadden als functie de banden van het schort op hun plaats te houden.
In de mannendracht werden meer knopen gebruikt en dan vooral om mee te pronken. In de expositie zijn prachtige zilveren knopen te zien die boeren gebruikten op hun vestje of gezondheid en ducatons (knopen van muntstukken) waarmee ze hun broek versierden. Daarnaast vinden ook gouden keelknopen een plek in de expositie.

Meerdere exposities

Al met al is de expositie een verrassend geheel, dat zeker een bezoekje waard is. Bij de totstandkoming van de expositie werd samengewerkt met de Historische Vereniging Bunscote, die de foto’s beschikbaar stelde, en enkele particulieren.
‘De eindjes aan elkaar knopen’ maakt onderdeel uit van het project ‘Gelderse en Utrechtse knopen’, een initiatief van Museum Nijkerk, het Nationaal Onderduikmuseum in Aalten en Museum Spakenburg. Ook in de andere musea zijn interessante exposities te zien en in Spakenburg staan er tot medio juni 2024 nog diverse activiteiten op het gebied van knopen op het programma. Zo is deze expositie een verbindende schakel waarbij allerlei eindjes aan elkaar worden geknoopt.

De Zuiderzeevloot van Steven & Jan Hopman

Mon, 10 Jul 2023 14:29:46 GMT

Sinds 2010 is Museum Spakenburg de thuishaven van een unieke vloot scheepsmodellen bestaande uit schepen die alle de Zuiderzee hebben getrotseerd. Vanaf nu zijn ze niet alleen in het museum te bezichtigen, maar ook online!

Net zoals veel andere musea is Museum Spakenburg bezig met het digitaliseren van de collectie. Digitalisering heeft veel voordelen. Zo maakt het onze collectie toegankelijker voor een breed publiek. Het plan is de komende jaren steeds meer objectcategorieën uit onze collectie online te zetten.
Als een eerste stap is besloten de scheepsmodellen te ontsluiten, waarbij de schepen gemaakt door Steven en Jan Hopman het gros vormen (22 van de 28 modellen). In deze blog willen we graag aandacht schenken beide Hopman en de geschiedenis die aan de door hun gecreëerde Zuiderzeevloot vooraf ging.

De visserszoon

Steven Hopman (1936-2015) wilde eigenlijk niets anders dan zijn vader Jan Hopman opvolgen die met de botter BU 87 de Zuiderzee en later het IJsselmeer afviste. Zijn vader zag echter geen toekomst meer voor zijn zoon op zee en wist, met wat moeite, hem te overtuigen om toch werk op wal te zoeken. Hij werd timmerman, maar de zee bleef trekken en regelmatig voer hij mee met z'n vader. Dit leidde er ook toe dat hij het hele schip in kaart bracht toen hij aanvoelde dat het schip verkocht zou worden met het idee om er nog eens een model van te maken.

Het eerste model

Met het bouwen van modellen begon hij in 1960, toen hij op schaal 1:20 de BU 87 van zijn vader namaakte.

Toen het idee in hem op kwam om een echte Zuiderzeevloot te maken ging hij echter snel over op 1:15, zo kon hij ook de kleinere schepen die op de Zuiderzee hebben gevaren beter namaken. In 1964 kreeg hij het verzoek van de gemeente Bunschoten om in opdracht een botter-model te bouwen. Na drie jaar hard werken was de BU 9 klaar, welke nog steeds te bezichtigen is op het gemeentehuis. Het modellen bouwen ging vanaf toen gestaag. Tot 1975 maakte hij zes modellen, tot 2000 34 en tot 2012 al 67 modellen. In het bouwen is hij sinds 2000 bijgestaan door zijn zoon, Jan Hopman (vernoemd naar zijn grootvader), die het maken van modellen bijna met de paplepel kreeg ingegoten. Vijf van de 22 modellen van Hopman's Zuiderzeevloot zijn door hem gemaakt, waaronder de paling aak, het grootste schip in de vloot.

De digitale vloot

Vanaf vandaag zijn de 22 modellen gemaakt door Steven en Jan Hopman (evenals zes andere scheepsmodellen uit onze collectie) online te bekijken, samen met informatie over het scheepsmodel en het precieze schip, indien dit beschikbaar was. Klik op de knop hieronder en laat je verrassen door de modellen:

Breng jouw stem uit - Roots

Mon, 10 Jul 2023 11:06:53 GMT

De veelzijdige expositie Roots in Museum Spakenburg laat zien dat Spakenburgse klederdracht een inspiratiebron vormt voor kunstenaars. De kenmerkende vormen, sprekende kleuren en mooie stofcombinaties zijn voor kunstenaars een bron van inspiratie. Hoe leuk is het om te laten zien wat je nog meer kunt doen met Spakenburgse klederdracht en vooral met de stoffen!

Roots, Kunst ontmoet klederdracht

Een oproep is gedaan aan iedereen die wil laten zien wat je kunt doen met Spakenburgse klederdracht. En aan de oproep is gehoor gegeven. Klederdracht verdwijnt in een rap tempo uit het straatbeeld. Onder de mensen blijkt er gelukkig nog veel klederdracht(materiaal) en veel ideeën te zijn waarmee heel creatief wordt omgegaan. Daarom zal hetCULTUURplatform tijdens de Spakenburgse Dagen met de inzendingen aanhaken op de expositie Roots die tot en met half september te zien is in Museum Spakenburg. Tijdens de Spakenburgse Dagen laat Spakenburg zien wat er allemaal mogelijk is met klederdracht(materiaal)!

Buitenexpositie tijdens de Spakenburgse dagen

Van alle inzendingen wordt een buitenexpositie gemaakt die tijdens de Spakenburgse dagen wordt getoond. Van alle inzendingen is een foto op een posterbord gedrukt. Alle kunstwerken worden op borden gepromoot tijdens de Spakenburgse Dagen. Op de laatste Spakenburgse Dag, woensdag 9 augustus, wordt er uit alle inzendingen een winnaar gekozen. Want, creativiteit wordt beloond! Hiervoor is een jury benoemd onder leiding van de bekende modeontwerpster Tessa Koops.

Stem!

Ook vragen we bezoekers om ook een stem uit te brengen. Dat kan via een QR-code die op elk posterbord staat of via deze link. Of je bezoekt Museum Spakenburg waar je ook een stem kunt uitbrengen.

Uiteindelijk wordt de winnaar bepaald door de vakjury en het publiek. De prijsuitreiking is op woensdagmiddag 9 augustus 16.00 uur

Katoendrukkerij arrangement

Thu, 22 Jun 2023 14:57:56 GMT

Museum Spakenburg biedt in samenwerking met De Katoendrukkerij in Amersfoort op woensdag 30 augustus 2023 een compleet arrangement aan voor de liefhebber van textiel en de mooie Spakenburgse streekdrachtstoffen. Na een ontvangst om 10.30 uur met koffie en koek in Museum Spakenburg, brengt u een bezoek aan het museum en de dan lopende expositie. Daarna rijdt u om 12.00 uur op eigen gelegenheid naar Amersfoort (parkeergarage Eemplein). Naast de iconische Koppelpoort zit in de voormalige volmolen de ambachtelijke werkplaats van De Katoendrukkerij. Daar nuttigt u een (vegetarische) lunch en volgt u aansluitend een inleiding op het katoendrukken en een workshop katoendrukken tot 15 uur. Na afloop krijgt u als aandenken aan deze leuke dag behalve uw zelf ontworpen en bedrukte tas, ook een boekje mee over de Spakenburgse streekdracht: ‘Hoe Hollands is mijn klederdracht?’.

In de 16e en 17e eeuw kwamen de prachtige handgemaakte katoenen uit India met de VOC mee naar Nederland. De vraag naar deze stoffen was zo groot, dat men ze ook in Europa ging maken. De eerste katoendrukkerij van Europa vestigde zich in 1678 in Amersfoort. Deze bedrukte katoenen kwamen ook in onze streekdrachten terecht. Zo ook in de Spakenburgse kraplappen. Wilt u ook kennis maken met deze stoffen en hands-on zelf een katoenen tas ontwerpen en met de hand bedrukken in deze ambachtelijke druktechniek? Schrijf u dan met naam, mailadres en telefoonnummer in via info@dekatoendrukkerij.nl

Kosten € 77,50 per persoon all in

ROOTS kunst ontmoet klederdracht

Mon, 10 Apr 2023 11:06:07 GMT

In Museum Spakenburg is opent op 14 april 2023 de expositie ‘ROOTS’. In deze tentoonstelling laten vier kunstenaars zien hoe de Spakenburgse klederdracht een inspiratiebron vormt voor hun beeldend werk. Het resultaat is verrassend en divers.

Eigenheid van de dracht

De kenmerkende vormen, sprekende kleuren en mooie stofcombinaties in de klederdracht van Bunschoten-Spakenburg vormen voor kunstenaars een bron van inspiratie. Anno 2023 dragen nog maar 65 vrouwen dagelijks een kraplap en verdwijnt de klederdracht in rap tempo uit het straatbeeld. Een cultuurverschijnsel wat voor het dorp heel gewoon was wordt bijzonder. Maar juist in deze tijd van globalisatie zet de eigenheid die de dracht uitstraalt aan tot creativiteit.
Voor sommige kunstenaars is er nog een laag die in het werk een rol speelt; die van het persoonlijke verhaal. Klederdracht is daarbij een onderdeel van hun eigen familiegeschiedenis of die van hun partner. In deze tentoonstelling wordt dit werk voor het voetlicht gebracht.

De kunstenaars

De vier kunstenaars die exposeren zijn Nick Bergisch, Babette Heijnen, Antoinette Koelewijn, Kato van der Schuyt. Op geheel eigen wijze laten zij zien waartoe de klederdracht hen heeft geïnspireerd. Zo maakte couturier Nick Bergisch een trouwjurk waar hij patronen uit de ongermus in verwerkte. Hij is gefascineerd door het prachtige handwerk van de dracht. De jongste exposant, Babette Heijnen werkt in een figuratieve stijl en maakt fijne potloodtekeningen van oude klederdrachtonderdelen uit haar familie, maar dan wel met een eigentijdse touch. Mixed Media kunstenares Antoinette Koelewijn kwam in aanraking met de klederdracht door haar huwelijk met een Spakenburger en richt zich in haar werk vooral op de stoffen en vormen, maar ook het dialect vormt een inspiratiebron.
Kato van der Schuyt uit Hilversum heeft Spakenburgse roots, maar er stroomt ook Moluks en Antilliaans bloed door de aderen van haar familie. Zij verdiepte zich in deze drie culturen en ontwierp aan de hand van kenmerkende onderdelen een nieuwe dracht waarbij ze verbinding wil leggen in heden en verleden.

Diversiteit

Het resultaat is een bonte mix van beeldend werk, wat laat zien dat klederdracht anno nu als inspiratiebron voor (jonge) kunstenaars actueel is. De getoonde werken gaan een bijzondere dialoog aan met de authentieke dracht zoals die in het museum wordt getoond.
‘ROOTS kunst ontmoet klederdracht’ is te zien tot en met 16 september 2023.

Exclusieve rondleiding Klaas Zwaan tentoonstelling

Wed, 01 Mar 2023 13:47:33 GMT

Op woensdag 15 maart organiseert Museum Spakenburg een themamiddag rond de expositie ‘Klaas Zwaan, kunstenaar van een verdwenen dorp’. Jan Zwaan, zoon van Klaas zal tijdens deze middag een inkijkje geven in het leven van zijn vader die zoveel vergeten plekjes in Bunschoten-Spakenburg op het doek vereeuwigde.

Na de dood van Klaas Zwaan nam zoon Jan ruim de tijd om zijn ouderlijk huis aan de Havenstraat leeg te ruimen. Hij ontdekte hierbij dat zijn vader niet alleen veel schilderijen had nagelaten maar eveneens een hoop papieren. Klaas Zwaan noteerde namelijk veel in zijn agenda’s, die Jan na zijn dood allemaal doornam. Jan, eveneens kunstenaar, maar al jaren woonachtig in Hasselt, zal tijdens de themamiddag aan de hand van zijn agenda’s en enkele persoonlijke attributen vertellen over zijn vader. Hij heeft dierbare herinneringen aan zijn passie voor het schilderen. ‘Dagelijks was hij bezig in zijn atelier met een schilderij van een uitzeilende botter, een besneeuwde dijk met huizen of een ander onderwerp’. Na de persoonlijke introductie zal Jan een rondleiding verzorgen langs de meer dan vijftig werken die het museum momenteel exposeert.

Lijkt het u leuk deze bijzondere middag bij te wonen? U bent van harte welkom op 15 maart. Voor deze middag zijn twee ontvangstmomenten: 13.30 uur en 15.00 uur. U betaalt enkel de toegangsprijs (met Museumkaart gratis). Aanmelden is gewenst, maar niet verplicht en kan via info@museumspakenburg.nl , onder vermelding van uw naam en de gewenste aanvangstijd.

Cultureel Kidsfestival 2022

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Wed, 05 Oct 2022 12:53:34 GMT

Woensdag 26 oktober, in de herfstvakantie vindt het CULTUREELkidsFESTIVAL plaats.

hetCULTUURplatform organiseert samen met Museum Spakenburg en Bibliotheek Eemland, vestiging Bunschoten-Spakenburg een interactieve culturele dag voor kinderen van 7 tot en met 12 jaar. Op attractieve wijze vertellen we de kinderen over thema ‘Wat een ramp’. Het jaarlijkse thema de maand van de geschiedenis. Met het motto ‘Ontdek gisteren, begrijp vandaag’.

De Maand van de Geschiedenis is het grootste geschiedenisevenement van Nederland. Samen met honderden culturele, literaire en mediaorganisaties brengen we geschiedenis onder de aandacht. Van persoonlijke rampen tot catastrofes die de samenleving ontwrichten: rampen zijn van alle tijden. In een periode waarin pandemieën, oorlogen, bosbranden en overstromingen de kranten en talkshowtafels in hun greep houden, onderzoeken we in oktober 2022 met het thema Wat een ramp! niet alleen de verwoestende kracht van rampen. We brengen ook een ode aan de veerkracht en weerbaarheid die een ramp in de mens kan opstuwen. En aan de creativiteit, samenwerking en innovatie die uit een vreselijke gebeurtenis kunnen voortvloeien. Zoals de Watersnoodramp leidde tot de aanleg van de Deltawerken.

Activiteiten Cultureel Kidsfestival

Workshop in Bibliotheek Bunschoten; Bouw een stad! – Hoe ziet jouw ideale stad eruit? Tijdens deze workshop leren de kinderen om met slimme vragen samen een beeld te vormen over hun ideale wijk, om deze vervolgens stukje voor stukje zelf op te bouwen. Groen, woonhuizen, winkels, speeltuinen, water, bos…niets is te gek. In een mum van tijd ontstaat er een prachtige stad!
Workshop wateroverlast in Museum Spakenburg in samenwerking met Waterschap Vallei en Veluwe. Een interactief spel over klimaatverandering waarbij kinderen eerst wateroverlast creëren en vervolgens moeten zorgen dat iedereen weer droge voeten krijgt. Voor alle deelnemers is er ook een klein educatief presentje om mee naar huis te nemen!
Speurtocht in Museum Spakenburg. Wat deden mensen in ons dorp om zichzelf te beschermen tegen rampen. Zoals bijvoorbeeld de Watersnoodramp? We gaan op zoek naar de verhalen over Spakenburg vroeger en nu.
Uiteraard is er voor alle kinderen ook drinken en wat lekkers!
Alle drie de activiteiten gedaan? Dan mogen de kinderen iets lekkers uitzoeken bij De Zuurstok!

Opgeven CULTUREELkidsfestival 2022

Wees er op tijd bij, want vol = vol!
Het kidsfestival is voor kinderen van 7-12 jaar.
Opgeven (klein)kind? Vul het formulier in op de CP site: 26 oktober – CULTUREEL kids FESTIVAL – hetCULTUURplatform (cultuurplatformbunschoten.nl)
Verstuur het formulier met alle gegevens: naam, leeftijd van (klein)kind en telefoonnummer contactpersoon (ouder/verzorger).
Geef ook op voor welk dagdeel je je (klein)kind wilt opgeven: ochtend 10.00-12.15 uur of middag 13.30-15.45 uur.
Na verzending formulier ontvang je een automatische verzendbevestiging dat mail goed is ontvangen.
Je ontvangt vanuit CP secretariaat een inschrijvingsbevestiging. Neem je inschrijvingsbevestiging op 26 oktober mee naar Museum Spakenburg! Is de activiteitenochtend of middag al vol? Dan laten we dit uiteraard zo snel als mogelijk weten.
De activiteiten zijn alleen toegankelijk voor de kinderen die een inschrijvingsbevestiging hebben ontvangen vanuit CP secretariaat. Verzendbevestiging formulier is dus geen bewijs van inschrijving!
Alle deelnemers zijn een kwartier voor aanvang van de activiteiten aanwezig in Museum Spakenburg (of 09.45 of 13.15 uur). Alle deelnemers ontvangen hier op vertoon van de inschrijvingsbevestiging een deelnemersstempelkaart en informatie over het programma.
Te laat aanwezig? Dan vervalt helaas de inschrijving.
Inschrijving geldt voor alle 3 de activiteiten. Het is niet mogelijk om 1 activiteit te kiezen.
Deelname is gratis. Deze dag wordt aangeboden door hetCULTUURplatform, Museum Spakenburg en Bibliotheek Eemland, vestiging Bunschoten-Spakenburg.

Klaas Zwaan, schilder van een verdwenen dorp

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Fri, 23 Sep 2022 13:21:05 GMT

Van 23 september 2022 tot 1 april 2023 is in Museum Spakenburg de expositie 'Klaas Zwaan, schilder van een verdwenen dorp' te bezichtigen.

In 1922 werd Klaas Zwaan in Spakenburg geboren. In die tijd leefde het dorp vooral van de Zuiderzeevisserij. Maar in zijn jeugd kwam de afsluiting van de Zuiderzee steeds dichterbij. Een reden voor diverse kunstschilders om de stervende schoonheid van de plaatsen rond de Zuiderzee vast te leggen.

Klaas Zwaan was een liefhebber van tekenen en was zeer geïnteresseerd in de activiteiten van de kunstschilders. Op dat moment werd de kiem gelegd voor zijn artistieke carrière.

Geld voor het volgen van schilderlessen was er niet. Maar door goed te kijken (onder meer op het atelier van Jan de Cler in Amersfoort) en door eindeloos te oefenen, slaagde hij erin om langzaam maar zeker het vak onder de knie te krijgen.

Vanaf 1958 organiseerde hij regelmatig tentoonstellingen en zijn werken vonden hun weg naar vele liefhebbers. Het schilderen gebeurde vooral in de avonduren en de vrije weekenden. Pas na zijn ontslag vanwege minder werk op de Knopenfabriek kon hij zich helemaal op het schilderen toeleggen.

Zijn belangstelling ging vooral uit naar stillevens, naar zeilende botters en de haven. Deze beelden bleken een onuitputtelijke inspiratiebron te zijn. Maar ook andere schilderachtige plekjes in zijn geboorteplaats hadden zijn belangstelling. Daarnaast schilderde hij in andere voormalige Zuiderzeeplaatsen, het Gooi en tijdens vakanties in het buitenland.

Zijn grote verdienste is dat hij vele locaties heeft vereeuwigd die intussen zijn gesloopt. Daardoor is hij als het ware de schilder van een verdwenen dorp.

Ter gelegenheid van 100 jaar Klaas Zwaan verschijnt er een boek met een overzicht van zijn werk. Het boek is vanaf 15 oktober te koop in de museumwinkel en kost 27,50 euro.

Bij voorintekening krijgt u korting en kost het boek slechts 22,50 euro. Wilt u hiervan gebruik maken stuur dan een mailtje met uw contactgegevens naar info@monumentenbunschoten.nl.

Kunstroute 2022

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Mon, 05 Sep 2022 08:47:02 GMT

September is in Bunschoten-Spakenburg traditiegetrouw Kunstmaand. Tijdens de Kunstroute op 16 en 17 september 2022 exposeert Connie Laan-Huygen haar werk in het museumcafé.

Connie Laan laat zich graag inspireren door het erfgoed van Bunschoten-Spakenburg. In haar huidige werk is de kaart van het dorp letterlijk de basis. Daaroverheen schildert zij gebouwen, botters, klederdracht en ander erfgoed wat voor de inwoners direct herinneringen en verhalen oproept maar ook voor mensen van buiten het dorp nieuwsgierig maakt en aanzet tot een gesprek.

De kunstroute is een initiatief van het Cultuur Platform. Meer informatie over de route en andere deelnemers is te vinden via de website van het Cultuur Platform.

Zuiderzeegezichten van Anthonie Pieter Schotel

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Fri, 08 Jul 2022 10:20:56 GMT

Van 15 juli tot en met 17 september 2022 is in Museum Spakenburg de tentoonstelling 'Zuiderzeegezichten' van schilder Anthonie Pieter Schotel te zien.
Schotel was een Nederlandse schilder, die vooral bekendstond om zijn haven- en (Zuider)zeegezichten. Zeven musea uit het Netwerk Zuiderzeecollectie werkten samen voor de organisatie van deze tentoonstelling. Iedere locatie toont op eigen wijze een deel van het leven van de kunstenaar. Veel van de werken zijn zelden getoond en afkomstig uit rijks- en particulier bezit en uit de collecties van musea.

Zeven musea
De tentoonstelling is opgesplitst in twee delen. In de eerste fase waren werken van Schotel te bewonderen in Museum Schokland, Zuiderzeemuseum in Enkhuizen en Het Oude Raadhuis in Urk. In het tweede cluster van 15 juli t/m 18 september heet Schotel je van harte welkom in Stadmuseum Harderwijk, Museum Spakenburg, Huizer Museum en het Volendams Museum.

Zuiderzeeliefde
Als in 1918 wordt besloten de Zuiderzee af te sluiten met de Afsluitdijk, is Schotel onophoudelijk te vinden aan de havens van de Zuiderzee, om het verdwijnende Zuiderzeeleven vast te leggen. Hij schilderde de Zuiderzee obsessief in al haar facetten: de dorpen, bewoners, de zee, havens en de wolkenluchten. Spakenburg bezocht hij vooral in de periode na 1929 toen hij in Laren woonde. Wat hem hier het meest fascineerde was de botter. Met grote precisie bestudeerde hij de schepen met als doel: ‘ze in zijn macht te krijgen’. Je zou hem ‘biograaf van de botter’ kunnen noemen.

Eerbetoon
Bij de tentoonstelling verschijnt een tentoonstellingsgidsje dat voor iedere bezoeker gratis beschikbaar is.
De gezamenlijke tentoonstellingen zijn een eerbetoon aan een van de belangrijkste zeeschilders die ons land ooit heeft voortgebracht.

Met dank aan
Deze tentoonstelling wordt mogelijk gemaakt dankzij de steun van: Mondriaanfonds, Elisabeth Goedvolk Stichting, Zabawas, PBCF, BNG Cultuurfonds, Gemeente Bunschoten, Gemeente Harderwijk, Gemeente Noard-East Fryslan, Gemeente Urk en Gemeente Zuidwest Friesland.

Meer informatie over de andere locaties waar deze tentoonstelling te zien is vindt u op Zuiderzeegezichten van A.P. Schotel Zuiderzeemuseum

Geheimen van de klederdracht

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Thu, 18 Nov 2021 08:49:53 GMT

Vanaf 12 november 2021 tot 2 juli 2022 is in Museum Spakenburg een fototentoonstelling te zien over de laatste generatie vrouwen in de klederdracht van Bunschoten-Spakenburg. De foto’s zijn gemaakt door Jeffrey van den Dikkenberg (1998). Hij geeft met zijn werk een intiem en uniek beeld van alles wat erbij komt kijken om de dracht te maken, dragen en onderhouden.

De fotograaf
Toen Jeffrey van den Dikkenberg in 2015 startte met zijn fotografiehobby kwam hij al snel uit bij thema’s die Bunschoten-Spakenburg uniek maken, zoals de botters, scheepswerf en de klederdracht. Hoewel het laatste onderwerp niet echt zijn speciale interesse had voelde hij al snel een noodzaak om dit bijzondere cultuurverschijnsel vast te leggen. Als geboren Spakenburger legde hij makkelijk contacten en al snel kwam hij bij de dames over de vloer. Tijdens deze bezoekjes gaven zij hem een inkijkje in hun dagelijks leven. Ook openden ze hun kasten, trokken bijzondere stukken aan en lieten zien hoe zij met de dracht bezig zijn.

Tentoonstelling
In de tentoonstelling is een selectie te zien van Jeffrey’s werk. De focus ligt hierbij op de ‘geheimen’. De meeste mensen hebben geen idee wat er bij komt kijken om dracht dragen. Zo kost het haken van de ongermus alleen al honderd uren. Dit gebeurt met heel fijn haakgaren; DMC, nr. 50. Daarna moet de muts gesteven en gestreken worden. Alleen al dat strijken van de mutsjes die vaak in reliëfwerk zijn gehaakt kost al snel een uur en als ze vies zijn begint het werk weer opnieuw.

De krâplap is zonder twijfel het meest beeldbepalende element van de dracht van Bunschoten-Spakenburg. Antieke kraplappen worden vaak versteld, wat met het oog op de huidige klimaatcrisis heel duurzaam is. In de tentoonstelling is een krâplap te zien die bestaat uit drieëntwintig stukjes. Het handwerk dat hierin zit is enorm.
Inmiddels worden de meeste kraplappen overigens niet meer zelf gesteven en gestreken. De dames wassen ze zelf en brengen ze vervolgens naar de strijkerij; twee vrouwen in de gemeente stijven en strijken de kraplappen met speciale machines.

Voor wie denkt dat vrouwen in klederdracht het makkelijk hebben als ze ’s ochtends voor hun kast staan komt bedrogen uit. Klederdracht kent regels qua kleurstelling en patroon, maar binnen die kaders kunnen de dames eindeloos variëren. Zeker nu er nog maar weinig mensen in de dracht zijn honderd kraplappen in de kast geen uitzondering.

Voorbij
Jeffrey van den Dikkenberg biedt de dames met deze tentoonstelling een podium. Hij maakte eerder met Bort Zwaan het boek ‘Pracht in dracht’.
“Anno 2021 wordt de klederdracht nog dagelijks door vijfentachtig vrouwen gedragen. Allen zijn de zeventig gepasseerd en hun aantal wordt snel minder. Over een aantal jaren zal de dracht van Bunschoten-Spakenburg alleen nog bij evenementen en in het museum te zien zijn. Het is mooi om hen op deze manier in beeld te brengen en het publiek mee te laten genieten van dit bijzondere erfgoed”.

Bij de tentoonstelling verschijnt een brochure met foto’s uit de tentoonstelling. De brochure is te koop in de museumwinkel.

Cultureel Kidsfestival

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Thu, 07 Oct 2021 07:39:53 GMT

DEZE ACTIVITEIT IS VOL. INSCHRIJVEN IS NIET MEER MOGELIJK
Op woensdag 20 oktober, in de herfstvakantie, organiseert het Cultuur Platform samen met Museum Spakenburg en Bibliotheek Eemland, vestiging Bunschoten een interactieve culturele dag voor kinderen van 7 tot en met 12 jaar. Op speelse wijze vertellen we de kinderen over het thema ‘Aan het werk’. Dit is ook het thema van de landelijke Maand van de Geschiedenis.

De Maand van de Geschiedenis is het grootste geschiedenisevenement van Nederland. Samen met honderden culturele, literaire en mediaorganisaties brengen we geschiedenis onder de aandacht. In oktober 2021 staat het thema ‘Aan het werk’ centraal. Sinds we op twee benen lopen zijn we er het grootste deel van ons leven mee bezig: Werk. Arbeid komt in alle vormen, kleuren, smaken en maten en heeft zich door de eeuwen heen telkens opnieuw uitgevonden. Van de enige manier om de eerste levensbehoeften te vervullen tot een wezenlijk kenmerk van wie je bent en waar je bij hoort. Tijdens het Kidsfestival gaan we met dit thema aan de slag.

Activiteiten Cultureel Kidsfestival

Workshop Yellow LEGO Challenge - Bibliotheek: met hulp van onze Medialab docent en een enorme hoeveelheid gele LEGO-stenen gaan de kinderen in teams onderzoeken hoe een goede brug in elkaar zit… ze gaan de strijd met elkaar aan in the Yellow LEGO Challenge, om uit te zoeken wie de allerbeste bruggenbouwers zijn! Hoe overbrug je grote hoogtes en lange afstanden? Hoe kun je een brug stevig bouwen, zodat die niet instort? Maar ook samenWerken is belangrijk: taken verdelen, samen problemen oplossen en overleggen.
‘Aan het Werk’ tijdens de workshop in samenwerking met Restaurant De Mandemaaker. De kinderen gaan in de kookstudio aan het werk en maken smaken, smaken van vroeger en van nu. Proeven ingrediënten en kleine hapjes waarvan ze er één zelf mogen maken.
Speurtocht in Museum Spakenburg met als thema ‘Aan het werk’. Wat deden mensen in ons dorp voor de kost? Hoe werd er gewerkt? En wat doen ze nu? Aan de hand van objecten uit de museumcollectie gaan we op zoek naar verhalen en ontdekken van alles over werken in Bunschoten-Spakenburg

Uiteraard is er voor alle kinderen ook drinken en wat lekkers!

Alle drie de activiteiten gedaan? Dan mogen de kinderen iets lekkers uitzoeken bij De Zuurstok!

Wees er op tijd bij !

De afgelopen jaren was er veel belangstelling voor het Culturele Kidsfestival in de Herfstvakantie en daarom is er plaats in de ochtend en in de middag. Vanaf nu kunt u uw (klein)kind inschrijven voor de activiteiten ochtend of middag. Wees er op tijd bij, want vol = vol!

Activiteiten ochtend 10.00-12.15 uur Activiteiten middag 13.30-15.45 uur

Uw (klein)kind opgeven? Stuur dan een mailtje naar: secretariaat@cultuurplatformbunschoten.nl
Zet hierin de naam, leeftijd van uw (klein)kind en telefoonnummer contactpersoon (ouder/verzorger) onder vermelding van inschrijving Cultureel Kidsfestival (in de onderwerpregel email).
Het kidsfestival is voor kinderen van 7-12 jaar.
U ontvangt een bevestiging (ook als het vol is laten we dit zo snel mogelijk weten).
Inschrijving geldt voor alle 3 de activiteiten. Het is niet mogelijk om 1 activiteit te kiezen.
De activiteiten zijn alleen toegankelijk voor de kinderen die van tevoren zijn ingeschreven en een bevestiging hebben ontvangen.

Deelname is gratis. Deze dag wordt aangeboden door Cultuur Platform, Gemeente Bunschoten, Museum Spakenburg en Bibliotheek Eemland, vestiging Bunschoten.

Workshop visleer maken

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Wed, 15 Sep 2021 13:20:51 GMT

Wist je dat je van vishuid prachtig visleer kunt maken? Ga zelf aan de slag en ontdek dit ambacht tijdens de workshop 'Leer van vis' in Museum Spakenburg. De workshop vindt plaats op zaterdag 2 oktober van 10.00 uur tot 13.00 uur. Na de workshop ga je met een mooi stukje visleer naar huis.

In Museum Spakenburg is momenteel de tentoonstelling ‘Leer van vis’ te zien. Deze verrassende tentoonstelling toont de veelzijdige en duurzame toepassingen van vishuid. Het gebruik van vissenhuid is al eeuwen oud maar vrij onbekend, terwijl het materiaal door structuur en tekening heel aantrekkelijk is. Bovendien is het ook nog eens heel sterk wat het gebruik nog aantrekkelijker maakt.

Tijdens de workshop neemt circulair kunstenaar Happy van der Heiden de deelnemers mee in het proces van visleer maken. Ze maakt gebruik van traditionele, milieuvriendelijke looitechnieken om vishuid te bewerken. Afhankelijk van de looimethode en eindbewerking die je toepast, krijgt het leer de kwaliteit die je wilt hebben. Van zacht en soepel, tot stug en stevig leer. Het soepel maken van leer vergt enige inspanning, maar als eindresultaat heb je een uniek vel visleer in handen. De structuur van de schubben is prachtig zichtbaar, daardoor heeft het leer een chique uitstraling.

Deelnemers leren een verse vishuid grondig schoon te maken en ontdoen van schubben. Daarna behandelen we een milieuvriendelijke techniek hoe je de huiden kunt looien, een proces waardoor de huid wordt omgezet tot leer en niet langer naar vis ruikt. Vervolgens de eindbewerking tot soepel leer.

De kosten van de workshop bedragen € 25,-p.p.. Dit is inclusief het materiaal en koffie/thee met wat lekkers. Info en aanmelden via info@museumspakenburg.nl .

Na de workshop is er uiteraard gelegenheid tot bezoek aan de tentoonstelling (vrij toegankelijk met Museumkaart).
De tentoonstelling is nog te bezichtigen tot 30 oktober 2021.

Leer van vis

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Wed, 01 Sep 2021 11:56:10 GMT

In Museum Spakenburg is van 2 september tot 31oktober 2021 de reizende tentoonstelling Leer van vis te zien.
Bezoek de tentoonstelling en ontdek de verrassende en duurzame toepassingen van vissenhuid!

Vissenhuid – een restproduct van de visserij – is opvallend ruw en sterk. Het wordt al eeuwenlang en over de hele wereld verwerkt in talloze sier- en gebruiksvoorwerpen, zoals kleding, wapens en zelfs schuurpapier. Zo krijgt dus de hele vis een bestemming!

Fishion

Vissenhuid is een verrassend materiaal; het kan bijvoorbeeld gebruikt worden als waterdichte kleding, maar ook als bekleding van luxe voorwerpen. De ruwheid en stevigheid maken het materiaal daarnaast bijzonder geschikt voor handvatten van sabels. Verder wordt ook in de moderne beeldende kunst regelmatig vissenhuid toegepast. En wist jij dat vissenhuid een duurzaam alternatief is voor bijvoorbeeld slangen- of krokodillenleer?
In de expositie bewonder je een diversiteit aan objecten: kleding, tassen, boekomslagen, bekleding van sabels en moderne kunstuitingen. Verbaas je én steek iets op over de talloze toepassingen van vissenleer!

Reizende tentoonstelling

Negen musea, uit het Netwerk Zuiderzeecollectie, werkten samen om de tentoonstelling Leer van vis neer te zetten. Het is de derde reizende tentoonstelling van het netwerk. Vissenleer komt voor in verschillende collecties van de deelnemende musea; dit vormde het uitgangspunt voor deze tentoonstelling. Leer van vis reist van 2 september 2021 tot en met juli 2023 langs negen musea uit het netwerk. Kijk op zuiderzeecollectie.nl waar en wanneer je Leer van vis elders kunt bezoeken.

Activiteiten

Circulair kunstenaar Happy van der Heide is één van de weinigen in Nederland die op ambachtelijke en duurzame wijze visleer vervaardigd. Tijdens de expositie zal zij op diverse locaties workshops over dit oeroude ambacht verzorgen. Voor meer informatie zie hip-happy.nl .

De rode draad

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Wed, 01 Sep 2021 07:44:29 GMT

Borduren in Bunschoten-Spakenburg

In Museum Spakenburg is tot 28 augustus 2021 een tentoonstelling te zien over merk- en letterlappen.
Het museum bezit een mooie collectie, maar de meeste stukken bevinden zich doorgaans in het depot. Het is opvallend dat deze familiestukken, die voornamelijk dateren uit de 19de- en 20ste- eeuw, vaak generaties lang zorgvuldig zijn bewaard en gekoesterd. In deze tentoonstelling worden ze voor het voetlicht gebracht.

Veel vrouwen op leeftijd herinneren zich nog wel dat zij zelf een (rode)schoollap borduurden. Vanaf 1878 tot 1974 stond het vak 'nuttige handwerken voor meisjes' dan ook verplicht op het rooster van alle lagere scholen.
Ze leerden kousen breien, stoppen en mazen, haken, borduren, naaien en soms ook patroontekenen. Deze vaardigheden waren uiterst nuttig, zeker omdat textiel tot in de jaren zestig kostbaar was.

De merk- of letterlap werd uitgevoerd in kruissteekjes en meestal geborduurd met rode borduurzijde. De letters en cijfers waarop geoefend werd dienden om later het linnengoed van de uitzet te kunnen merken, met de beginletters of initialen van de eigenaar. Ook werden ze soms genummerd (om aan te geven hoeveel stuks er van het soort linnengoed was).
Vanaf 1974 veranderde het vak ‘handwerken’ in ‘textiele werkvormen’. Dit werd ook aan jongens onderwezen. Al gauw verdween het vak naar de marge en in 1985, bij de invoering van de ‘Wet op het basisonderwijs’ verdween het definitief van de lesroosters.

Naast de schoolhandwerken wordt er in de tentoonstelling ook aandacht besteed aan de historie van het borduren in kruissteek. Al vanaf de 15de eeuw zijn er merklappen in de westerse wereld vervaardigd. De oudst bekende merklap in de collectie van Museum Spakenburg dateert uit 1771. Op deze merklappen zijn vaak ook veel patronen te vinden met een rijke symboliek, waarvan de meeste maaksters de betekenis overigens niet kenden; zij kozen wat ze mooi vonden of wat hun naailerares of moeder hen voorschotelde.

Een belangrijk deel van de tentoonstelling is ingeruimd voor borduurlappen uitgevoerd in wol op stramien uit de 19de- en begin 20ste-eeuw. Dit type borduurlappen is ook wel bekend onder de naam Berlijns wolwerk. De patronen kwamen veelal uit Duitsland (voornamelijk Berlijn) en verschenen in grote oplage bij gespecialiseerde uitgeverijen. Ook kwam er speciaal garen op de markt in ontelbaar veel kleuren. De patronen en het garen werden enorm populair en het is dan ook niet verwonderlijk dat ook in Bunschoten-Spakenburg veel Berlijns wolwerk bewaard is gebleven.

Wat alle merk- borduur- en letterlappen gemeen hebben is het persoonlijk karakter van het handwerk, dat door generaties vrouwen is beoefend. Dit vormt de rode draad en is zeker bijzonder om in deze tentoonstelling verzamelt te zien.

Coronabeleid Museum Spakenburg

A.deJong@museumspakenburg.nl (Adriaantje de Jong) — Wed, 02 Jun 2021 11:57:03 GMT

Wij zijn open! Samen zorgen wij ervoor dat uw museumbezoek zo prettig mogelijk verloopt.

Hieronder staan de belangrijkste maatregelen genoemd, zoals geldig vanaf 10 december 2021.

Als u individueel het museum wilt bezoeken hoeft u dat niet vooraf te melden . Bezoek is alleen mogelijk met een Coronatoegangsbewijs (voor personen vanaf 13 jaar). Wij scannen uw QR-code bij de kassa.
Het dragen van een mondkapje is verplicht als u zich door de locatie beweegt. Ook dienen personen vanaf 18 jaar 1,5 meter afstand te bewaren (tenzij ze tot één huishouden behoren).

Heeft u verkoudheidsklachten zoals neusverkoudheid, loopneus, niezen, keelpijn, lichte hoest of verhoging tot
38 graden Celsius? Dan mogen we u helaas niet toelaten.

Voor groepsbezoek geldt wel dat het noodzakelijk is dit vooraf te melden. Wilt u per mail reserveren dan stuurt u minstens één werkdag van tevoren uw naam en contactgegevens naar info@museumspakenburg.nl. Vermeld hierbij ook hoe laat u denkt te komen. Als u zich aanmeldt wordt er gekeken of een reservering mogelijk is en krijgt u per e-mail een bevestiging.
Wilt u op de dag zelf reserveren, dan kunt u contact opnemen via telefoonnummer 033-2983319.

Het museum is toegankelijk voor bezoekers die gebruik maken van een rolstoel. I.v.m. de doorstroming vragen wij u vooraf contact op te nemen als u met meerdere rolstoelgebruikers het museum wilt bezoeken. Wij bekijken dan wat er mogelijk is.

VT wonen

Thu, 19 Nov 2020 12:48:39 GMT

Meubels en interieur in Bunschoten-Spakenburg

Bij het erfgoed van de gemeente Bunschoten denken we vaak als eerste aan monumenten, botters en klederdracht. Maar er is zoveel meer. Vanaf 21 juni tot medio oktober 2019 is in Museum Spakenburg een tentoonstelling te zien over meubels die specifiek in Bunschoten-Spakenburg zijn gebruikt. Maak (opnieuw) kennis met de meubels uit het verleden, in de expositie Wonen in Verleden Tijd: VT wonen.

Tot ongeveer 1960 kende Bunschoten-Spakenburg een eigen wooncultuur. De wanden van de huizen waren versierd met tegelwerk en eenvoudige, beschilderde meubels sierden het vertrek. Wat op het eerste gezicht een idyllisch plaatje lijkt was verre van rooskleurig. Het loog er niet om wat een intern rapport van de provincie Utrecht vlak na de Tweede Wereldoorlog boven tafel bracht. Veel huizen waren oud, vochtig en veel te klein.
De massale sloop van oude huizen en komst van nieuwbouw vanaf de jaren zestig bracht een enorme verbetering, maar betekende ook het einde van de voor Bunschoten-Spakenburg kenmerkende woonstijl. Sneller dan de teloorgang van de klederdracht verruilden de inwoners kattenbanktafels en suikerpotstoelen voor comfortabele eethoeken en zitmeubels.
De kennis van ambachtelijke technieken op het gebied van houtbewerking en het beschilderen van meubels verdween hiermee ook uit het dagelijks leven.

Oude meubels uit de gemeente zijn nu bijna alleen nog te vinden in museumcollecties. In deze tentoonstelling worden ze voor het voetlicht gebracht en herleven oude tijden.

Mooie schenking voor Museum Spakenburg

Wed, 02 Sep 2020 12:57:58 GMT

Museum Spakenburg krijgt regelmatig schenkingen die een mooie aanvulling vormen voor haar collectie erfgoed. Dat varieert van gebruiksvoorwerpen, klederdrachtspullen, foto’s enzovoorts. Uiteraard is het museum daar blij mee, al kan uiteraard niet alles worden aangenomen. Dat geldt niet voor schilderijen en tekeningen. Zo werd onlangs een prachtige ets aan het museum geschonken. Een afbeelding van een tafereel in de Dorpsstraat rond het jaar 1920. Dus zo’n 100 jaar geleden.

Het bijzondere is dat van dit tafereel ook een ansichtkaart is uitgegeven en dat de ets in spiegelbeeld is gemaakt. Op de ansicht staan drie kinderen terwijl er op de ets twee staan. Het speelt zich af voor wat we kennen als herberg Het Lam in de Dorpsstraat (nr. 58). Tussen de bomen, is een bewoonster van het huis bezig met het schrobben van het straatje. Mooi afgebeeld in de klederdracht van toen. De bomen staan er overigens nog altijd en dat betekent dat ze veel meer dan 100 jaar oud zijn. Mooi is ook te zien hoe de bestrating erop dat moment uitzag. De straat was verhard, met aan de kant zelfs flink grote keien, maar het lag er niet gladjes bij.

In ieder geval een mooie schenking die een waardevolle aanvulling vormt voor de collectie van het museum. De ets hangt voorlopig in het Museumcafé.

Op dit moment is in het museum de tijdelijke tentoonstelling Monumenten in en uit bedrijf te bekijken. Op deze tentoonstelling wordt ook de hooiberg getoond die bij dit pand hoorde. Deze tijdelijke tentoonstelling duurt nog tot het einde van de maand maart. Vanaf april gaat in samenwerking met de Historische Vereniging Bunscote een nieuwe tentoonstelling van start: De oorlog in zwartwit.

De haven van Spakenburg

Tue, 07 Jul 2020 13:08:51 GMT

Hans Herrmann (1858-1942)

Museum Spakenburg is er opnieuw in geslaagd een schilderij te verwerven van de Duitse kunstschilder Hans Herrmann. Een schilder die tussen 1910 en 1920 diverse schilderijen in Bunschoten en Spakenburg heeft gemaakt. Het schilderij dat nu is verworven, toont een gezicht op de Oude Haven van Spakenburg. Het schilderij is gemaakt in 1914.

Op de voorgrond staan wat mensen met vismanden. Daarachter liggen enkele botters aan de kade. In de haven een botter die juist uitvaart om te gaan vissen. Het nieuwe witte zeil weerspiegelt prachtig in het wat in de haven net zoals de botter aan het einde van de landtong.

Het schilderij is precies te dateren door het jaartal 1914 dat op het schilderij is geschilderd. In De mast links in de verte is het havenlicht. De bebouwing die daarvoor staat is bij de watersnood van 1916 grotendeels verwoest. Bij elkaar een sfeervol plaatje waar de schilder erin is geslaagd een mooi tafereel te vereeuwigen.

Het schilderij werd onlangs aangeboden op een veiling. Er waren meer kapers op de kust maar gelukkig was Museum Spakenburg de laatste bieder. Zo is het gelukt om het grote schilderij (het meet 70 x 100 cm) voor een alleszins schappelijke prijs aan te kopen.

Wie was Hans Herrmann?

Hans Herrmann (met dubbel r en dubbel n) werd in Berlijn geboren in 1858. Hij behoorde tot de groep Duitse landschapschilders, die leerlingen waren van de zeeschilder E.G. Dücker (1841-1916) aan de Düsseldorfer Akademie. Na 1885 trokken deze leerlingen met regelmatige tussenpozen naar de Hollandse kust om daar het vissersleven te schilderen. Herrmann kwam in 1890 voor het eerst naar Katwijk. Karakteristiek voor de kustlandschappen van deze schilders zijn de uitgewogen kleur- en lichtwaarden met een losse, impressionistische toets.

Behalve door zijn Hollandse strandgezichten werd Herrmann ook bekend door zijn rijkelijk met figuren gestoffeerde stadsgezichten van Amsterdam, Dordrecht, Vlissingen en Rotterdam. Maar ook in de gemeente Bunschoten heeft hij een aantal schilderijen van grote afmetingen gemaakt. Lange tijd waren alleen enkele tafereeltjes langs de haven van hem bekend. In Duitsland zijn van diverse schilderijen prachtige ansichten uitgegeven.

Daardoor is bekend dat hij in totaal misschien wel tien schilderijen in deze gemeente heeft gemaakt. Veel tafereeltjes rond de haven maar ook een prachtig schilderij van de molen aan de Spakenburger gracht.

Ook in Dordrecht, Katwijk en Amsterdam heeft hij veel geschilderd en zo nu en dan komt er een schilderij van hem op de markt.

Monumenten in en uit bedrijf

Sat, 08 Feb 2020 11:15:04 GMT

In Museum Spakenburg is een tentoonstelling te zien over monumenten. Naast bekende monumenten zoals de beeldbepalende scheepswerf en de visafslag worden ook minder bekende bedrijfsmonumenten voor het voetlicht gebracht.

Het grootste deel van de oude bebouwing in de gemeente Bunschoten valt op door eenvoud. Toch kent de gemeente 65 gemeentelijke en 9 rijksmonumenten. Het zijn gebouwen en bouwwerken die tot stand gekomen zijn omdat mensen op een bepaalde manier dachten, leefden en werkten.
Deze tentoonstelling gaat over monumenten met een bedrijfsfunctie en geeft daarmee een inkijkje in de bronnen van bestaan en hoe dit door de jaren heen veranderde.

Een voorbeeld hiervan is het transformatorhuisje 1038. Dit transformatorhuisje is te vinden aan de Eemdijk 131a en biedt plaats aan één of meer transformatoren waarbij hoogspanning omgezet wordt in laagspanning, voor huishoudelijk gebruik. Het werd in 1954 in opdracht van de Utrechtse Elektriciteitsmaatschappij ontworpen door architect H.E. Schulte uit Utrecht.
Een ander voorbeeld zijn een drietal typisch Bunschoter hooibergen. Dit type is voorzien van een dakkapel met zadeldak, luiken en een hijsbalk. Via de dakkapel werd het hooi met een grijper, een zogenaamde hooilosser, in de berg gebracht. Door de introductie van het kuilgras zijn de hooibergen niet meer in gebruik.

Veel panden die in deze tentoonstelling worden uitgelicht hebben inmiddels een andere functie gekregen, of staan zelfs leeg. Door de monumentenstatus is de beschermwaardigheid gewaarborgd en zijn deze gebouwen ook voor de generaties na ons stille getuigen van de plaatselijke historie.

De tentoonstelling toont een variëteit aan (on)gewone plekjes en is te zien tot medio april 2020.

Pracht in dracht

Wed, 26 Sep 2018 12:46:24 GMT

Julian Beitler (1989) maakte voor zijn eindexamen aan de Fotovakschool in Apeldoorn een serie foto’s van vrouwen in klederdracht.

Geboren in Hoevelaken kwam hij al vroeg in aanraking met klederdracht. Na een bezoek aan het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen kreeg hij het idee om in een fotoserie een ode te brengen aan vrouwen in klederdracht. Hierbij liet hij zich inspireren door het werk van Jimmy Nelson (Before they pass away) en de stijl van Stephan Van fleteren.

Voor de fotoshoot heeft hij verschillende plaatsen in Nederland bezocht; van dorpshuis tot woonkamer, van restaurant tot botterschuur. Overal werd dezelfde setting opgebouwd, met steeds weer andere modellen. Door zijn achtgrond als lichttechnicus voor televisieproducties lukte het een eigen sfeer en stijl neer te zetten.

In samenwerking met Museum Spakenburg maakte hij tijdens de Spakenburgse dagen in juli foto’s ter aanvulling van zijn eindexamenexpositie. Hierbij ligt de focus op de verschillende variaties die binnen de klederdracht van Bunschoten-Spakenburg bestaan.

Jong gekleed, oud gedaan

Wed, 11 Jul 2018 12:53:18 GMT

Veelzeggende kledingvormen

Ontdek in deze tocht langs de Zuiderzee verschillende kledingvormen en gebruiken van mensen die er leefden en werkten. Kleding was een belangrijke uiting van cultuur en identiteit in het Zuiderzeegebied.

Aan de kleding kon je niet alleen zien waar iemand vandaan kwam, het vertelde ook meer over de levensfase en belangrijke gebeurtenissen in het leven van de drager. In sommige plaatsen werden baby’s stevig ingebakerd, knipte men het haar af van meisjes als zij de huwbare leeftijd bereikten en werd een zwarte huik gedragen tijdens de rouw.

Van Huizen naar Dokkum, via Spakenburg naar Wieringen
In Jong gekleed, oud gedaan gaat de bezoeker op reis van Huizen naar Dokkum, via Spakenburg naar Wieringen. Elke regio toont authentieke collectiestukken uit een andere levensfase: een fraai Huizer hoedje met struisvogelveer, een Urker baadje en een Marker bruidsrijglijfje met zeven rozen. Naast de tentoongestelde collectie, is er op een touchscreen een digitaal archief te bekijken, met aanvullend fotomateriaal en filmfragmenten.

Op Zuiderzeecollectie.nl is dit digitale archief nog uitgebreid met artikelen, boeken en aanvullend fotomateriaal.
 Jong gekleed, oud gedaan is een initiatief van Netwerk Zuiderzeecollectie en zal op meerdere plekken te bezichtigen zijn. Kijk voor de volledige agenda van deze tentoonstelling op www.zuiderzeecollectie.nl.

Hoe hollands is mijn klederdracht

Fri, 16 Jun 2017 09:57:00 GMT

De ontdekkingsreis van Wimpje en Hendrikje

Museum Spakenburg neemt u mee op de zoektocht van Wimpje en Hendrikje. Zij maken deel uit van een 100-tal vrouwen dat nog dagelijks klederdracht draagt in Spakenburg en Eemdijk.

De dracht bestaat deels uit een bijzondere stof: Sits. Je vindt ze bijvoorbeeld op de ‘kraplappen’; de schouderkappen. Deze stoffen worden gekoesterd, doorgegeven, hersteld, versteld en nog steeds gebruikt. Sitsen vertellen ons verhalen over de Nederlandse geschiedenis en roept vragen op:

Hoe komen zulke exotische stoffen in onze oer-Hollandse klederdracht terecht?
 Hoe kunnen deze antieke stoffen nog steeds zo mooi van kleur zijn?

En werd de stof op mijn kraplap ook in andere plaatsen rond de Zuiderzee gebruikt?

Aan de hand van de collectie van Museum Spakenburg en vooral de parate kennis van Wimpje en Hendrikje zijn we op zoek gegaan naar het antwoord. Reizend langs verschillende musea vonden we die antwoorden, hadden we mooie ontmoetingen en stelden we een tentoonstelling samen.

De tentoonstelling laat dezelfde sitsen zien, verwerkt in klederdrachten uit verschillende plaatsen. De stoffen zijn hetzelfde, maar hebben in alle plaatsen een andere betekenis. Hollandse tradities met stoffen die helemaal niet uit Nederland kwamen. Waar dan wel?

Wimpje en Hendrikje gingen op zoek en stelden vooral vast: de reis is belangrijker dan het doel.

Een mooie Indiase wijsheid……….

Boten bij de vis

Thu, 11 May 2017 12:56:30 GMT

Maak kennis met de vissers, schepen en werven

Afhankelijk van het seizoen en de visstand werd op de Zuiderzee op verschillende soorten vis gevist. Dat vergde veel van een schip: het moest niet alleen snel en goed kunnen zeilen, maar ook voldoende plaats bieden om de gevangen vis vers op te slaan. Bovendien moest een schip veilig en sterk zijn voor de grillige Zuider- en Noordzee. In de tentoonstelling Boten bij de vis maak je kennis met de vissers, hun schepen en de werven waar zij werden gebouwd.
Van 12 mei tot 7 juli is Boten bij de vis te zien in Museum Spakenburg.

De spil van het bestaan

De Zuiderzee vormde de spil van het bestaan voor de dorpen en steden rond het water, en de visserij was hier één van de belangrijkste bronnen van voedsel en inkomsten. Voor vissers zijn de schepen waarmee ze uitvaren van het grootste belang. Rond de visserij ontwikkelde zich een ware industrie: scheepswerven, zeilmakerijen en touwslagers speelden allemaal hun eigen rol in de Zuiderzee-economie. Met de afsluiting van de Zuiderzee en de komst van metalen schepen, raakten de houten schepen in onbruik voor de visserij. Sommige kregen een nieuwe functie in de pleziervaart. De overgebleven scheepswerven richtten zich op scheepsonderhoud of andere vormen van scheepsbouw. In de tentoonstelling Boten bij de vis zie je modellen van schepen, uniek beeldmateriaal van scheepswerven en originele objecten die gebruikt werden in de visserij. Naast de tentoongestelde collectie, is er op een touchscreen een digitaal archief te bekijken, met aanvullend fotomateriaal en filmfragmenten. Op Zuiderzeecollectie.nl is dit digitale archief nog uitgebreid met artikelen, boeken en aanvullend fotomateriaal.

Reizende tentoonstelling

Negen musea, uit het Zuiderzee netwerk, werkten samen om de tentoonstelling Boten bij de vis neer te zetten. Met als doel de geschiedenis en cultuur van het Zuiderzeegebied zo goed mogelijk over te brengen. De tentoonstelling reist van januari 2018 tot en met januari 2020 langs acht musea uit het netwerk. Kijk op Zuiderzeecollectie.nl waar en wanneer je Boten bij de vis kunt bezoeken

Hoogwaterbescherming

Thu, 29 Sep 2016 10:07:09 GMT

Een volgende ramp voor zijn

Een land aan de Noordzee en Waddenzee, met grote rivieren en meren is kwetsbaar voor overstromingen. Zonder duinen, dijken, dammen en stormvloedkeringen zou bijna 60 procent van ons land regelmatig of zelfs permanent onder water staan.

De expositie ‘Hoogwaterbescherming een volgende ramp voor zijn’, neemt u in het kort mee naar de watersnoodrampen die Nederland in het (nabije) verleden troffen, zoals de watersnoodramp van 1916 en 1953.
Tevens wordt in beeld gebracht wat de Rijksoverheid en waterschappen doen om overstromingen te voorkomen en een volgende ramp voor te zijn.

Speciale aandacht is er voor de zelfsluitende waterkering die momenteel in het centrum van Spakenburg wordt aangelegd. Met ruim 300 meter wordt de waterkering de langste van de wereld.

Tussen dromen en daad

Thu, 04 Jun 2015 11:44:07 GMT

Tussen Droom & Daad, Emigranten uit Bunschoten-Spakenburg

Dromen doen we allemaal en de mens wordt gedreven door een verlangen naar het ‘betere’. Dromen en daden staan soms tegenover elkaar, maar vaker is de daad de verwezenlijking van een droom. Dromen en daden staan centraal in deze tentoonstelling.

Grazige weiden

Het thema is onderverdeeld in drie delen. In de eerste plaats is er aandacht voor de lotgevallen van twee families uit Bunschoten-Spakenburg die in 1910 naar Chili emigreerden. De ene familie emigreerde daarna nog een keer naar Californië en kwam daar in contact met andere emigranten uit hun geboorteplaats. Over deze emigratie is tegelijk met de opening van de tentoonstelling ‘Het boek rustend in grazige weiden’ gepresenteerd door de Historische Vereniging Bunscote. Dit boek is in het Museumcafe verkrijgbaar.

Elvis Presley

Een ander thema is gegroepeerd rond een wereldberoemde afstammeling van een Bunschoter emigrant: Elvis Presley. In de 17 ^e eeuw emigreerde de Bunschoter Teunis Eliassen naar de Verenigde Staten. Daar zorgde hij onder meer voor een groot nageslacht dat uitgebreid is beschreven. Elvis Presley is één van zijn nakomelingen.

Heinen & Hopman

Het derde thema tot slot is gewijd aan het bedrijf Heinen & Hopman Engineering BV. Een bedrijf dat 50 jaar geleden is opgericht en inmiddels vestigingen heeft over de hele wereld. Het bedrijf heeft kennis en producten geëxporteerd en dat ging gepaard met de emigratie van enkele plaatsgenoten. De tentoonstelling Droom & Daad is onderdeel van de totale museumpresentatie en kan tot het einde van het jaar bezichtigd worden.

Feest der herkenning

Tue, 20 Jan 2015 10:43:59 GMT

In Museum Spakenburg is van 21 januari tot medio mei de tentoonstelling ‘Feest der herkenning, van indianen tot kraplappen’ te zien. De tentoonstelling met werk van de Baarnse kunstenares Ineke de Vroede (1946) laat zien dat je soms ver moet gaan om de schoonheid van dichtbij te ontdekken.

Biografie

Ineke’s liefde voor tekenen en schilderen ontstond in haar prilste jeugd. Zij volgde lessen bij de (inmiddels overleden) kunstenaar Jaap de Ruig en de Bussumse kunstenaar Ton de Kruyk. Het portret is haar altijd blijven boeien en als ‘mensenschilder’ heeft zij aan inspiratie nooit gebrek. Vooral oudere mensen en kinderen zijn favoriet.

Mexico en Spakenburg

Terug in Nederland bezocht Ineke Bunschoten-Spakenburg. Tijdens de Spakenburgse Dagen, waar ze nooit eerder was geweest, ging een wereld voor haar open. Ook hier voelde ze zich welkom en maakte kennis met een wereld vol kleurrijke klederdracht en bijbehorende tradities. De mensen waren bereid eindeloos uitleg te geven over de diverse uitvoeringen van de dracht en tijdens welke gelegenheid deze werd gedragen. Ook dit resulteerde in prachtige portretten van markante vrouwen uit het voormalig vissersdorp Spakenburg en het agrarische dorp Bunschoten.

Schoonheid dichtbij

Bunschoten-Spakenburg is een van de weinige plaatsen in Nederland waar je klederdracht nog in het straatbeeld tegenkomt. De dracht wordt momenteel nog door 150 vrouwen gedragen. Alleen zijn zij ouder dan 65 jaar. De levende traditie maakt Bunschoten-Spakenburg uniek. De schilderijen van Mexicanen en mensen uit Bunschoten-Spakenburg vormen een spannende combinatie met tegelijkertijd veel herkenning in kleur en dessin. Accessoires als tasjes, hoeden en poncho’s verduidelijken de overeenkomsten tussen ‘indianen en kraplappen’. Soms moet je ver gaan om de schoonheid van dichtbij te ontdekken.

Stof tot nadenken

Thu, 05 Jun 2014 11:37:10 GMT

De rijke stoffentraditie van Bunschoten-Spakenburg

Klederdrachtstoffen

In de klederdracht wordt vaak een aantal vast voorgeschreven stoffen gebruikt. De patronen en kleuren in de klederdracht geven niet alleen aanwijzingen over familieomstandigheden als rouw, maar laten ook zien welke ‘missie’ de draagster heeft. Zo is er een middagkraplap – geschikt voor een visite of deelname aan het zangkoor – van middagbont. Deze kraplap is paars met kleine rode bloemetjes, vaak afkomstig van paars gebloemde oude jakken. Iedereen in het dorp weet dan wat de draagster te doen staat.
Onderling wordt er veel over stoffen gepraat. Vele stoffen hebben hierbij eigen benamingen zoals ‘âppeltsiesbrung’ en en ‘engeltsieskorenblauw’.

Sits

Sits neemt een bijzondere plaats in binnen de klederdrachtstoffen. Het is een antieke katoenen stof die door de VOC(!) uit India werd geïmporteerd. Omdat de stoffen zo oud zijn, zijn de klederdrachtonderdelen van sits eindeloos vermaakt. Vaak gaat het om erfstukken die een grote(emotionele) waarde vertegenwoordigen.

De tentoonstelling

In de tentoonstelling Stof tot nadenken wordt een beeld geschetst van de rijke stoffentraditie. Niet alleen de stoffen worden getoond. Ook de vrouwen zelf komen aan het woord in een filmimpressie die voor de tentoonstelling wordt gemaakt.

Ha, Haring

Thu, 05 Jun 2014 09:51:30 GMT

In de week dat het haringseizoen 2014 van start gaat opent in Museum Spakenburg de tentoonstelling ‘Ha, Haring!’. In de tentoonstelling wordt van alles verteld over dit talrijke en succesvolle visje en in het bijzonder de betekenis van de haring voor Spakenburg.

Hollandse Nieuwe

De komst van de Hollandse Nieuwe of maatjesharing is ieder jaar weer een gebeurtenis van nationaal belang. In binnen- en buitenland wordt gesmuld van dit Hollandse zeebanket. Ook de vishandelaren uit Spakenburg brengen deze lekkernij graag aan de man.

Zuiderzeeharing

Tot de komst van de Afsluitdijk in 1932 was de Zuiderzee een belangrijk leefgebied voor de haring. Voor de vissers uit Spakenburg was de Zuiderzeeharing één van de belangrijkste vissoorten. De Zuiderzeeharing was een andere, kleinere soort dan de Noordzeeharing; de vis was korter en dikker en had minder wervels. De haring trok in februari de Zuiderzee binnen om in maart en april kuit te schieten in ondiepe gedeelten met een harde bodem. De volwassen haringen verlieten na afloop van de paaitijd de Zuiderzee; de larven en jonge haringen bleven achter. De Zuiderzee werd wel de kraamkamer van de haring genoemd. Zuiderzeeharing was door het ontbreken van verteringsenzymen niet geschikt om te kaken of pekelen, zodat hij beperkt houdbaar was. Deze haring werd vers (als panharing) of gerookt (bokking) verhandeld.

Visserij en vishandel

Na de realisatie van de Afsluitdijk verdween de Zuiderzeeharing al spoedig uit het IJsselmeer. Veel vissers moesten op zoek naar ander werk, of gingen werken in de vishandel. De groothandel en de detailhandel in vis is tot op de dag van vandaag een belangrijke bron van inkomsten. Inmiddels wonen en werken er in Spakenburg meer dan 125 visdetaillisten die overal in Nederland haring en andere visproducten verkopen. Meer dan de helft van de verkochte vis in Nederland is door Spakenburger handen gegaan.

De toekomst van de haring

Zoute haring is een delicatesse, een luxe vissnack en wordt nog steeds veel gegeten. Helaas is de traditie van het haringhappen langzaam aan het verdwijnen. De haringconsument vergrijst: meer dan de helft van de haringkopers is 50 jaar of ouder en het aantal jongeren dat haring eet, neemt af. Om meer kinderen aan de haring te krijgen is de Nederlandse vishandel een promotiecampagne gestart. Ook voor haring geldt: wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.

Proeven?

Bezoekers van de tentoonstelling ‘Ha, Haring!’ kunnen na het bezoek tegen een aantrekkelijke korting de vangst van 2014 proeven. Bij Visspecialist De Oude Haven (Oude Schans 34) kost een Hollandse Nieuwe slechts € 1,75. Dit op vertoon van de kortingsbon die bij een bezoek aan het museum wordt uitgereikt.

Schilders van eigen bodem

Thu, 07 Nov 2013 12:31:32 GMT

De haven en de karakteristieke klederdracht van Bunschoten-Spakenburg zijn door veel kunstenaars op het doek vastgelegd. Minder bekend is dat Bunschoten-Spakenburg ook enkele bijzondere kunstschilders heeft voortgebracht.

Komende winter toont Museum Spakenburg schilderijen van kunstenaars ‘Van eigen bodem’.
In een tentoonstellingscarrousel van vier tentoonstellingen is werk te zien van:

Jan Duyst en Lubbert de Harder
8 november– 30 december 2013

Hendrik Johannes Slijper
8 januari– 11 maart 2014

Johannes Mercelis Nieuwboer

19 maart– 22 april 2014

Klaas Zwaan

30 april– 6 juni 2014

Klaas Zwaan (1922-1998)

30 april – 6 juni 2014

In de tentoonstellingscarrousel ‘Van eigen bodem’ over kunstschilders uit Bunschoten-Spakenburg wordt van 30 april tot 6 juni aandacht besteed aan werk van kunstschilder Klaas Zwaan. Het is de vierde en laatste tentoonstelling in de serie ‘Van eigen bodem’. De tentoonstelling heeft een bijzonder tintje.

Klaas Zwaan (1922-1998) werd in Bunschoten geboren als jongste zoon in een vissersgezin. Op school wist Klaas al wat hij wilde worden: kunstschilder. Toen hij door de oorlog niet aan het werk kwam, bezocht hij elke zes weken de tentoonstelling van de schildersvereniging in Amersfoort. Door zijn jonge leeftijd valt hij op en kort daarna komt hij terecht in het atelier van Jan de Cler en zijn vrouw. Daar krijgt hij schilderles. Zijn talent voor schilderen valt al snel op bij enkele bekende kunstschilders als David Schulman. Door veel te kijken, te schilderen en tentoonstellingen te bezoeken ontwikkelt Klaas Zwaan zich tot een echte impressionist met een kleurige of tonige indruk van de wereld om zich heen.

Klaas Zwaan is vooral bekend geworden door zijn dorpsgezichten. Daarmee geeft hij de toeschouwer een kijkje in een verdwenen wereld: karakteristieke doorkijkjes die hetzij door de tand des tijds dan wel door de grote kaalslag van de gemeente zijn verdwenen. De tentoonstelling heeft dan ook als centraal thema vergeten plekjes. De schilderijen van Klaas Zwaan – die hij veelal schilderde naar voorbeeld van oude ansichtkaarten en foto’s – worden getoond naast foto’s van hetzelfde plekje in de huidige situatie. Duidelijk wordt hoeveel er in de gemeente Bunschoten is veranderd. De schilderijen van Klaas Zwaan hebben een grote cultuurhistorische waarde voor gemeente en museum, maar zijn vooral voor ouderen een feest van herkenning.

museum-spakenburg

April kindermaand in Museum Spakenburg

De Surinaams-Spakenburgse trouwdracht van Hélène de Graaf-Plein

Nieuwe tentoonstelling ‘Werf in verf’

Vanaf donderdag 22 januari tot medio juni 2026 is er in Museum Spakenburg een nieuwe expositie te zien. Deze tentoonstelling draagt de naam ‘Werf in verf’ en toont Spakenburgs werk van Jan Zwaan, zoon van de bekende kunstschilder Klaas Zwaan.

Museum Spakenburg woensdag 7 januari gesloten

Cultureel café ‘Tijdreis’

Een bodem vol vondsten

Museum Spakenburg gratis tijdens Kunstroute en Open Monumentendag

Geloof, hoop en liefde textielkunst in Museum Spakenburg

Cultureel Café 80 jaar vrijheid

Vissen naar historie, Peter Dorleijn en de Zuiderzeevisserij

Cultureel Kidsfestival 'Echt nep!'

Op woensdag 30 oktober, in de herfstvakantie, organiseert hetCULTUURplatform samen met Museum Spakenburg en Bibliotheek, vestiging Bunschoten een interactieve culturele dag voor kinderen van 7 tot en met 12 jaar.

Cultureel café Eva Vriend en Peter Dorleijn

Roots 2024

Kleding van nu, stoffen van toen

Laatste workshop knoopjes maken

Het Middenstuk - van Parijs naar Spakenburg

Workshop knoopjes maken

Bij de tentoonstelling ‘De eindjes aan elkaar knopen’, over de Hollandse Knopenfabriek en knopen in de klederdracht, organiseert Museum Spakenburg een workshop om zelf Spakenburgse knoopjes te leren maken. De workshop wordt gegeven op zaterdag 16 maart.

De kunstzinnige werfbaas - Hendrik Willem Nieuwboer (1820-1908)

Cultureel Kidsfestival 'Eureka!'

Woensdag 18 oktober staat weer in het teken van de kids bij Museum Spakenburg en De Bibliotheek Bunschoten - Eemland . Kom ook naar deze leuke activiteit in de herfstvakantie!

De eindjes aan elkaar knopen

De Zuiderzeevloot van Steven & Jan Hopman

Sinds 2010 is Museum Spakenburg de thuishaven van een unieke vloot scheepsmodellen bestaande uit schepen die alle de Zuiderzee hebben getrotseerd. Vanaf nu zijn ze niet alleen in het museum te bezichtigen, maar ook online!

Breng jouw stem uit - Roots

Katoendrukkerij arrangement

ROOTS kunst ontmoet klederdracht

Exclusieve rondleiding Klaas Zwaan tentoonstelling

Cultureel Kidsfestival 2022

Woensdag 26 oktober, in de herfstvakantie vindt het CULTUREELkidsFESTIVAL plaats.

Klaas Zwaan, schilder van een verdwenen dorp

Kunstroute 2022

September is in Bunschoten-Spakenburg traditiegetrouw Kunstmaand. Tijdens de Kunstroute op 16 en 17 september 2022 exposeert Connie Laan-Huygen haar werk in het museumcafé.

Zuiderzeegezichten van Anthonie Pieter Schotel

Geheimen van de klederdracht

Cultureel Kidsfestival

Workshop visleer maken

Wist je dat je van vishuid prachtig visleer kunt maken? Ga zelf aan de slag en ontdek dit ambacht tijdens de workshop 'Leer van vis' in Museum Spakenburg. De workshop vindt plaats op zaterdag 2 oktober van 10.00 uur tot 13.00 uur. Na de workshop ga je met een mooi stukje visleer naar huis.

Leer van vis

De rode draad

Borduren in Bunschoten-Spakenburg

Coronabeleid Museum Spakenburg

Wij zijn open! Samen zorgen wij ervoor dat uw museumbezoek zo prettig mogelijk verloopt.

VT wonen

Meubels en interieur in Bunschoten-Spakenburg

﻿

Mooie schenking voor Museum Spakenburg

De haven van Spakenburg

Hans Herrmann (1858-1942)

Monumenten in en uit bedrijf

Pracht in dracht

Jong gekleed, oud gedaan

Veelzeggende kledingvormen

Hoe hollands is mijn klederdracht

De ontdekkingsreis van Wimpje en Hendrikje

Boten bij de vis

Maak kennis met de vissers, schepen en werven

De spil van het bestaan

Reizende tentoonstelling

Hoogwaterbescherming

Een volgende ramp voor zijn

Tussen dromen en daad

Tussen Droom & Daad, Emigranten uit Bunschoten-Spakenburg

Grazige weiden

Elvis Presley

Heinen & Hopman

Feest der herkenning

Stof tot nadenken

De rijke stoffentraditie van Bunschoten-Spakenburg

Klederdrachtstoffen

Sits

De tentoonstelling

Ha, Haring

Schilders van eigen bodem

Klaas Zwaan (1922-1998)