Jan Zwaan (1953) groeide op achter de rode loods, in een smal straatje bij zijn ouders, broertje en ootje (grootmoeder). De werf of beter de helling is bijna zijn geboortegrond. Deze wereld van botters, werkvolk, vol geuren en kleuren, in een ogenschijnlijke chaos boeit Jan van jongs af aan en ook de liefde voor het schilderen zit er al vroeg in.

Zijn vader Klaas Zwaan nam hem mee naar collega kunstenaars en ontving deze mensen ook thuis. Zo ging de kleine Jan achterop de fiets mee naar David Schulman, een schilder van de Larense school, die Mauve nog gekend had. Het kunstenaarsvak fascineert hem; dit wil hij later ook. 
Jan kiest dan ook voor een opleiding aan de kunstacademie in Groningen. De werf is in deze periode een ideaal studieobject en Jan ontwikkelt zijn eigen stijl. Na de academie gaat hij naast zijn kunstenaarsbestaan werken als docent aan de ARTEZ kunstdemie en vestigt zich uiteindelijk in Hasselt.

In de jaren die volgen blijft de Spakenburgse helling hem boeien. De werken die in de tentoonstelling zijn opgenomen omvatten dan ook een periode van zo’n dertig jaar. Speciaal voor deze expositie maakte Jan een groot panorama van de oude haven met scheepswerf in houtskool op papier. Het werk is getekend naar een ansichtkaart in 1934 verstuurd door hellingbaas Willem Nieuwboer (1881-1950). Willem schreef hierop “Vier botters op de werf en vast werk voor twaalf man. Zoo was het voor de afsluiting der Zuiderzee, maar die goeie ouwe tijd komt nooit meer terug!!”. Dit inspireerde Jan; hij had er graag getuige van geweest.
 
De liefde voor de helling van deze geboren Spakenburger is overal in de tentoonstelling voelbaar. De werken zijn zeer sfeervol en geschilderd in een prachtige toets en mooi kleurgebruik. 
‘Werf in verf’ is een aanrader voor alle liefhebbers van het Spakenburgs visserijverleden en de kunstzinnige verbeelding hiervan.